Afshin Ellian Afshin Ellian

Het antisemitisme is terug, en ook niet-Joden krijgen ermee te maken

Door Afshin Ellian - 28 januari 2015

Wie denkt dat hij als niet-Jood geen last krijgt van de opleving van het antisemitisme in Europa, heeft het mis. Radicale moslims hebben het niet alleen gemunt op Joden, maar ook op onze vrijheid en onze beschaving.

Zeventig jaar na de bevrijding van Auschwitz leven de Joden in Europa in angst. Zij worden wederom collectief met de dood bedreigd. Net als de islamcritici leven nu ook de Joden onder de dreiging van de radicale islam.

Het gaat niet meer om incidenten. Joden moeten in Europa en elders worden gedood, dat is het bevel van de leiders van de radicale islam. Islamologen en Arabisten strooiden de overheden lange tijd zand in de ogen.

Ze vertelden sprookjesachtige verhalen over de enorme liefde van de middeleeuwse islamitische heersers voor de Joden. Daaruit moesten we concluderen dat de Joden slechts Europese neonazi’s moeten vrezen.

Huurlingen

De Joden mochten als tweederangsburgers in het middeleeuwse kalifaat leven. Ze moesten herkenbaar zijn, mochten geen wapens dragen, en de mannen mochten niet met moslims trouwen.

Evenmin mochten de Joden bestuurlijke of militaire taken uitoefenen. Wel werd het ze toegestaan om als huurlingen mee te doen aan een oorlog.

Relatief gezien hadden ze in bepaalde periodes in het Oosten beter dan in het Westen. Maar dat is slechts de ene kant van het verhaal van de verhouding van de islam met Joden.

Vergiftigd

Tegelijkertijd bestaan in de islamitische geschiedenis redenen om Joden uit te roeien. Continu wordt in Iran en andere islamitische landen verteld dat de profeet Mohammed is vergiftigd door een Joodse vrouw, waarop hij ziek werd en heenging.

Dat is op zichzelf niet vreemd, want helemaal aan het begin van het verhaal van Mohammed, toen hij met zijn oom op reis was, werd de omgeving van Mohammed door Bahira gewaarschuwd voor Joden: die zouden de profeet kwaad willen doen.

Dat is de lijn die ook de profeet Mohammed zelf later zou volgen: je moet de Joden een slag vóór zijn. Al eerder schreef ik hoe hij massaal honderden onschuldige Joden heeft afgemaakt. Sindsdien is duidelijk wat een dhimmi is: een grondeloze (dus zonder islamitische grond te bezitten) en machteloze figuur.

Uitroeiing

Maar zodra de Joden over de grond beschikken – wat volgens de islamitische doctrine aan moslimheersers, en dus aan ummah is voorbehouden – en ze niet meer machteloos zijn, moeten ze anders worden behandeld. Dan treedt de lijn van uitroeiing in.

Dit islamitische antisemitisme wordt gerechtvaardigd met een verwijzing naar de Koran, de hadith en de concrete handelingen van de profeet Mohammed.

De mystieke grondslag van het antisemitisme, of Jodenhaat, komt markant naar voren in een belangrijke hadith omtrent de jongste dag, oftewel het einde der tijden:

Van Abdallah ibn Umar, de profeet heeft gezegd: ‘Jullie zullen tegen de Joden vechten tot een van hen zich achter een steen verstopt en de steen roep: Hierheen knecht van Allah, achter mij zit een Jood; dood hem!’

Vervloekt

Dit is geen marxistische complottheorie over vermogende Joden. Evenmin is het een tsaristisch document. Het gaat hier om verwijzingen naar het apocalyptische einde, waarin de Joden een belangrijke rol spelen. Ze moeten worden gedood.

In deze geest riep Abou Moussa in Den Haag tijdens een demonstratie: ‘De vervloekte Joden, dood aan alle Joden!’ Deze woorden werd geroepen in de hoofdstad van vrede en veiligheid. Op klaarlichte dag in de zomer van 2014, tijdens een demonstratie met IS-vlaggen in Den Haag, 69 jaar na de bevrijding van Auschwitz, riep de menigte: ‘Dood aan de Joden!’

Het gaat niet meer om betekenisloze incidenten. Er zijn al drie succesvolle aanslagen gepleegd op Joden. Het theoretische islamitische antisemitisme is overgegaan in terreurdaden. Verrast dit ons?

Nee, we zagen het allang aankomen.

Gecapituleerd

Lang geleden al was bekend dat leerkrachten in de scholen met veel moslimkinderen niet meer over de Holocaust durven te praten. Om het toch bespreekbaar te maken, moesten ze eerst het lot van Palestijnse mensen aan de orde stellen, en dat op één lijn stellen met de Jodenvervolging door nazi’s.

Deze geschiedsvervalsing heeft niets goeds voortgebracht. Er is gecapituleerd voordat de echte strijd begon. Later moesten zelfs de bloemen bij het monument voor de dodenherdenking worden bewaakt.

De radicale islam is in onze steden, en daarmee ook het antisemitisme. Deze nieuwe golf van het antisemitisme zal zich in de toekomst niet beperken tot moslims: ook niet-moslims zullen ermee besmet raken.

Beschaving

Zeventig jaar na het einde van Shoah worden de Joodse instellingen beschermd met automatische wapens. In heel Europa worden Joodse instellingen bewaakt. Wie had dat ooit kunnen denken?

Wellicht denkt u nu dat u als niet-Jood geen last zult krijgen van de opleving van het antisemitisme. Dat is niet waar. Wanneer de militante islam antisemitisme omzet in geweld, zijn ook andersdenkenden, niet-moslims en gematigde moslims in gevaar.

Het gaat immers niet alleen om de Joden, maar om de tolerantie en beschaving.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.