Eric Vrijsen

Rechters tonen te veel mededogen met autorijdende wanbetalers

Door Eric Vrijsen - 14 april 2015

Magistraten mogen compassie hebben met een ­in­dividuele verdachte, maar het gaat mis wanneer ze tienduizenden gevallen zomaar met de mantel der liefde bedekken.

Rechtsstaat Nederland leidt aan het ‘kale kip-syndroom’. Kantonrechters weigeren ruim honderdduizend mensen aan te pakken die onverzekerd autorijden, geen wegenbelasting betalen of verkeersboetes negeren.

Het Openbaar Ministerie vraagt de kantonrechters elk jaar 130.000 keer om een hardnekkige wanbetaler te gijzelen. Om hem mores te leren.

De bedoeling is dat hij de volgende keer wel betaalt. Maar de kantonrechters, gesteund door de Nederlandse Vereniging voor

Mededogen

Rechtspraak, stellen dat je alleen mensen moet gijzelen die niet willen betalen, terwijl het hier zou gaan om mensen die niet kunnen betalen.

Komt het dan niet bij de kantonrechters op dat betrokkenen ook hun onbetaalbare auto kunnen verkopen? Dat je met justitieel mededogen steeds meer wanbetalers oogst? Het Openbaar Ministerie biedt ‘schrijnende gevallen’ al een afbetalingsregeling.

Andere autorijders zijn er niet mee geholpen als menigeen straffeloos onverzekerd en ongevoelig voor verkeersboetes rondrijdt. Die anderen moeten bovendien de kosten opvangen met een hogere verzekeringspremie.

Mantel der liefde

Magistraten mogen compassie hebben met een ­in­dividuele verdachte, maar het gaat mis wanneer ze tienduizenden gevallen zomaar met de mantel der liefde bedekken.

Het alcoholslot is ook al weg omdat rechters vonden dat de kosten van dit technisch wondertje niet mochten worden verhaald op de dronken rijders. Okay, leg ze dan gewoon een rijverbod op. Maar ook dat is weer zielig.

Het kabinetsplan om gedetineerden een eigen bijdrage te laten betalen – 16 euro per dagje cel; met een maximum van bijna 12.000 euro – dreigt eveneens te worden gesmoord in mededogen met de kale kip.

Elsevier nummer 16, 18 april 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.