Carla Joosten

Kabinetten moeten het vanaf nu hebben van wisselende contacten

Door Carla Joosten - 27 mei 2015

De ontstane politieke verhoudingen zijn een feest voor de democratie. Zeker in een land waarin politieke minderheden er altijd toe hebben gedaan.

De reacties op de uitslag van de verkiezingen van de Eerste Kamer riepen het beeld op van een donderslag bij heldere hemel. En dat terwijl al maanden, misschien zelfs al jaren duidelijk was dat het kabinet van VVD en PvdA het in de Eerste Kamer nog moeilijker zal krijgen dan ook voor Provinciale Statenverkiezingen het geval was.

Laatste uur

De leiders van D66 en CDA zaten er gisteravond in Nieuwsuur bij alsof het laatste uur van Rutte II had geslagen. En dat terwijl er nu alle kans is om nog meer (D66) en eindelijk ook eens iets (CDA) van de eigen ideeën te verwezenlijken.

Het CDA staat nu alweer twee jaar werkloos aan de kant te roepen. D66 heeft door constructief opereren het beleid beïnvloed.

Aangezien VVD en PvdA met hun respectievelijke dertien en acht zetels er nu nog schameler voor staan in de senaat, ligt er nu een heel speelveld vrij en kunnen alle partijen door slim opereren proberen hun stempel te zetten op het regeringsbeleid.

Banaal

En dat niet alleen voor de nog resterende twee jaar van het kabinet-Rutte II maar, gezien het waarschijnlijk voor langere tijd versplinterende politieke speelveld, ook in een volgende periode.

Kabinetten zullen constant op zoek moeten naar meerderheden. Om het een beetje banaal, maar wel duidelijk te zeggen: kabinetten moeten het voortaan hebben van wisselende contacten.

Geen enkele reden dus voor al die zwartgallige bespiegelingen die alom te horen zijn en waarin wordt gedaan alsof het lot van een kabinet te voorspellen valt.

Feest

Alle reden tot een bloeiend debat met ideeën om samenleving en economie te verbeteren. Laat CDA en D66 maar eens zeggen hoe ze de vastgelopen uitvoeringsorganisaties van de overheid weer aan de gang krijgen in plaats van een crisissfeer te scheppen rond het pgb: iets waarvan ze zelf ook niet weten hoe ze het moeten oplossen.

De politieke verhoudingen zijn een feest voor de democratie. Zeker in een land waarin politieke minderheden er altijd toe hebben gedaan.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.