Gerlof Leistra

Agent die Mike Stok doodschoot, overtrad de regels niet bewust

Door Gerlof Leistra - 06 augustus 2015

Natuurlijk is het tragisch dat Mike Stok het leven liet nadat hij op zijn vlucht werd neergeschoten door de politie. Maar de schietende agent heeft de beroepsregels niet bewust overtreden, en het is goed dat de rechter dat ook ziet.

Dat de agent die in april 2013 in Rotterdam de doorgedraaide Mike Stok doodschoot geen straf krijgt, is terecht.

Politiemensen moeten ingrijpen als iemand een gevaar vormt voor zijn omgeving. Dat de ‘bijl’ in handen van het slachtoffer een wandelstok bleek, mag geen rol spelen. Ook met zo’n wapen kun je mensen ernstig verwonden of zelfs doodslaan.

Natuurlijk is het te betreuren dat Stok, die probeerde te vluchten, bij zijn mislukte aanhouding overleed. Het schot in zijn rug bleek dodelijk. Maar de agent wilde hem tijdelijk uitschakelen, niet doodschieten.

De rechter ontsloeg de agent – en een collega die eveneens had geschoten – van alle rechtsvervolging. De doodslag is wel strafbaar, maar de agent krijgt geen straf omdat hij zich kan beroepen op een vorm van noodweer. Hij had volgens de rechter reden om aan te nemen dat Stok een gevaar opleverde.

Rechtszaken tegen agenten liggen gevoelig. Zij moeten onder soms levensbedreigende omstandigheden het hoofd koel houden. Een inschattingsfout mag hun niet even zwaar worden aangerekend als ‘gewone’ burgers. Alleen als een agent de beroepsregels bewust met voeten treedt, is een straf op haar plaats. Daarvan was in dit geval geen sprake.

Voor de nabestaanden van Stok is het vonnis uiteraard zuur. Zij hadden er via een zogenoemde artikel-12-procedure bij het Hof op aangedrongen dat de agenten voor de rechter werden gebracht.

Ingeleefd

Toch begon het drama bij Stok zelf. Door zich met een slok op agressief te gedragen, moest de politie wel ingrijpen. Dat hij daarbij het leven liet, was niet de bedoeling.

Het afgewogen vonnis toont aan dat een aparte rechtbank voor agenten onnodig is. De rechters hebben zich goed ingeleefd in de beweegredenen van de agent. Wel is het verstandig dat zaken van leven en dood altijd door de rechter worden beoordeeld. Daar moeten nabestaanden niet om hoeven vragen.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.