Afshin Ellian Afshin Ellian

Premier Rutte moet ‘wir schaffen das’ een nieuwe dimensie geven

Door Afshin Ellian - 08 januari 2016

In het migratiedebat laten politici en media zich te vaak leiden door sprookjes. Om te voorkomen dat de volksverhuizers een nieuwe onderklasse gaan vormen, moet premier Rutte het Nederlandse EU-voorzitterschap gebruiken om de migratiestroom in te dammen.

In het publieke en politieke debat staan niet zelden sprookjes centraal. Die sprookjes moedigen politici en media aan om de realiteit als onwaar te verklaren.

Wie gelooft in sprookjes, leeft in een zoete wereld waarin alles tot een goed einde komt. Het migratievraagstuk in deze gemondialiseerde samenleving bevat talloze sprookjes. Serieuze, intelligente mensen vertelden in het voorbije jaar dat alle volksverhuizers en oorlogsontheemden hoogopgeleid zijn. Een Duits onderzoek laat zien dat een belangrijk deel van de asielzoekers in Duitsland laagopgeleid en zelfs analfabeet is.

Wonderbaarlijk

Ook vertelden intelligente mensen dat vluchtelingen in het verleden op een wonderbaarlijke wijze aan de economische realiteit hebben kunnen participeren. Nu blijkt uit onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatie Centrum (WODC) dat ook deze aanname onjuist is.

Ook andere onderzoekers, zoals die van het Sociaal en Cultureel Planbureau en de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, komen min of meer tot dezelfde conclusies.

De onderzoekers hebben de integratie onder de loep genomen van 33.000 asielmigranten die in de jaren tachtig en negentig naar Nederland zijn gekomen. Een groot deel van hen is langdurig werkloos.

Schrikbarend

De onderzoekers constateren dat de integratie van asielmigranten ‘veel langzamer en stroever loopt dan die van arbeidsmigranten’. Ze wijten dit aan lange wachttijden voor een status – wat eerder een hypothese is dan een harde stelling. Er zijn immers verschillende factoren die kunnen bijdragen.

Vijf jaar na hun aankomst, rapporteren de onderzoekers, heeft slechts een kwart van deze asielmigranten een betaalde baan: dus na vijf jaar heeft slechts 25 procent een betaalde baan, en na vijftien jaar heeft 35 procent een betaalde baan van meer dan dertig uur per week.

Ook de criminaliteitscijfers onder asielmigranten zijn schrikbarend: driemaal zo hoog als onder autochtonen, en zelfs hoger dan onder arbeidsmigranten. Het gaat vooral om vermogensdelicten. Dit is niet onbegrijpelijk, omdat laaggeschoolde asielmigranten moeilijk aan een baan kunnen komen.

Armoede

Slechts 26 procent van de Somaliërs heeft een betaalde baan. Het is ernstig om te constateren dat 67 procent van de Somalische kinderen opgroeit in armoede. We hebben het hier over Nederland, niet over Somalië. Armoede en culturele achterstand kunnen in gecompliceerde wijken leiden tot conflicten.

Media en politici moeten de realiteit onder ogen zien. Asielmigranten dreigen immers een grote onderklasse te vormen. Ik begrijp volkomen waarom sommigen in sprookjes willen geloven en die ook nog willen verspreiden. Het is humaniteit in de vorm van wenselijkheid.

Maar politieke sprookjes leiden niet tot meer menselijkheid. De migranten vormen een nieuw proletariaat met een uitzichtloze toekomst. Dit is pas inhumaan en onwenselijk.

Chantage

De Europese Unie gaat het tweede jaar van de migrantencrisis in. Nog steeds lopen dagelijks duizenden ongecontroleerd de EU binnen. Ook het chantagegeld aan de Turkse president Recep Tayyip Erdogan heeft niet geholpen.

De officiële start van het Nederlandse EU-voorzitterschap is ingeluid in Amsterdam. Terecht zei premier Mark Rutte (VVD) in zijn speech dat het in de komende zes maanden voornamelijk zal gaan over één thema, namelijk de migratiecrisis. Er spelen, zo zei de premier, serieuze problemen. En ‘er is geen tijd te verliezen’. Eigenlijk gaat het om grenscontrole.

Nederland zal de komende maanden proberen een samenwerkingsverband tot stand te brengen dat de buitengrenzen van het Schengengebied bewaakt. De kans is zeer reëel dat dit niet gaat lukken.

Historisch

Het zou een historische daad zijn als het Nederlandse kabinet bereid is om plan B in werking te zetten: mini-Schengen. Enkele Schengenlanden moeten een soort eigen buitengrenzen aanwijzen en bewaken.

Dit betekent dat wie buiten deze grenzen is geplaatst, nog steeds in een EU-land staat. Dat blijft niet zonder consequenties voor Griekenland. Als mini-Schengen in werking treedt, moet Griekenland zelf een oplossing vinden voor de migranten die daar verblijven. Mini-Schengen is niet noodzakelijk als de buitengrenzen goed worden gecontroleerd.

Indamming

Als premier Rutte zes maanden van zijn kostbare tijd gaat gebruiken voor het realiseren van de gezamenlijke grenscontrole, zal hij wellicht niks bereiken. Het is daarom verstandig om halverwege het voorzitterschap de discussie en onderhandelingen over mini-Schengen te openen.

De migratiecrisis is niet aan te pakken met sprookjes, maar met een reële analyse en met reële maatregelen.

Voorkom de vorming van een nieuw proletariaat via de asielmigratie, dus beperk de migratie. Rutte kan een nieuwe dimensie toevoegen aan de uitdrukking: wir schaffen das, de indamming van de migratiestroom.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.