Afshin Ellian Afshin Ellian

Radicale imams zwepen de massa op tot zinloze oorlog

Door Afshin Ellian - 06 mei 2013

Grafschennis is een barbaarse daad. Het gaat mij niet om Ali en Zaynab of Petrus en Paulus. De doden moeten met rust worden gelaten.

De burgeroorlog in Syrië wordt met de dag wreder. Al geruime tijd is niet meer duidelijk wie welke oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid pleegt. Alle partijen plegen er misdaden die niet ongestraft mogen blijven. Maar het internationaal recht is onmachtig zonder een besluit van de VN Veiligheidsraad over de inzet van juridische instrumenten tegen Syrische oorlogsmisdadigers.

Het internationaal recht lijkt in het geval van Syrië irrelevant.

Skeletten

De salafistische bewegingen in Syrië handelen in de traditie van de Taliban en hun geestverwanten in Mali. Daarom ook zijn de doden van duizend jaar geleden niet veilig in hun graf. Het begrip ‘eeuwige rust’ geldt niet meer in de islamitische landen.

De Taliban groeven in Kabul de skeletten van hun tegenstanders op en gooiden ze in de woestijn. Daarna kwamen de Boeddha-standbeelden, en nu zijn in Syrië de sjiieten aan de beurt.

De salafistische beeldenstorm is totaal ongeciviliseerd.

Heiligdommen

In tegenstelling tot de soennieten richten de sjiieten heiligdommen op rond het graf van een heilige imam, of het kind van een imam. Het zijn nakomelingen van de eerste imam, imam Ali.

Ali was de vierde ‘rechtschapen kalief’. Verspreid door het hele Midden-Oosten liggen nogal wat kinderen van imams begraven. Maar vaak is het niet mogelijk om de authenticiteit van sjiitische heiligdommen te bepalen. Van enkele belangrijke personen staat vast waar ze begraven liggen: de elf sjiitische imams (de twaalfde is verdwenen) en een aantal van hun zussen en kinderen.

Internet

De sjiitische heiligen zijn nakomelingen van profeet Mohammed, omdat Ali was getrouwd met de dochter van Mohammed.

In Syrië zijn ook enkele belangrijke sjiitische heiligdommen. Een van die heiligdommen is recentelijk aangevallen door een salafistische terreurbeweging. De overblijfselen van de heilige zijn opgegraven.

Daarna maakten betrokkenen foto van een groot gat op de plaats van het graf. De foto’s verspreidden ze razendsnel via internet. Salafisten dreigen nu de grote moskee en de tombe van Sayyidah Zaynab, de zus van imam Hussein (de derde sjiitische imam die ooit in Karbala werd vermoord) te vernietigen, zodra ze Damascus in handen hebben. En ze willen de overblijfselen van Zaynab uitgraven. Dat vinden de sjjieten niet meer leuk.

Grafschennis

Zij willen de salafistische dochter van Ali aanpakken. Dit roept veel emoties op bij de sjiieten. Ze zijn dol op Zaynab, die ze dapperheid en welsprekendheid toedichten. Ik vind de grafschennis een barbaarse daad.

Het gaat mij niet om Ali en Zaynab of Petrus en Paulus. De doden moeten met rust worden gelaten. Daarnaast heeft dit soort tombes architectonische en kunstzinnige waarde. Willen de salafisten alles opruimen, dan moeten ze beginnen met Kubus van Mekka waar de waanzinnige massa rond een leeg kamertje loopt.

Logeren

En dan de idiote, naïeve veronderstelling dat Allah in dat kamertje logeert! Dat zou niet echt getuigen van smaak en gevoel voor comfort. Er zijn immers talloze vijfsterrenhotels waar Allah, voorzien van alle gemakken, kan vertoeven. Nietwaar, broeders en zusters? Ook jullie willen toch niet voor de eeuwigheid logeren in een kamertje midden in een woestijn? Wees aardig en vrijgevig voor Allah.

De vernietiging van de sjiitische tombe was een gevaarlijke provocatie. Want als de boze sjiieten in Irak worden opgezweept door de radicale imams, zou dat tot nog meer ellende kunnen leiden.

Oorlog om niets

De sjiieten zouden naar Damascus kunnen trekken, met alle gevolgen van dien. Ze zouden een bloedig spoor van moord en vernietiging achterlaten. Ook zouden ze het regime van Assad kunnen beschermen – niet omdat ze Assad en andere alevieten als de echte sjiieten beschouwen, maar omdat ze hun eigen heiligdommen willen beschermen. En dan hebben we nog Libanon en Iran. Dat zou een bizarre en zinloze oorlog worden. Een oorlog om niks.

Er zijn Arabische landen die er alles aan doen om het Westen te betrekken bij deze oorlog.

Verjagen

En Israël heeft weer doelen in Damascus gebombardeerd. Het waren raketopslagplaatsen van de Syrische staat. Velen geloven niet dat deze raketten voor Hezbollah bestemd waren. Het zijn middellangeafstandraketten, die Assad gebruikt om rebellen te verjagen. Twee groepen hadden baat bij dit bombardement: de Syrische rebellen en de anti-Aassad-coalitie, bestaande uit Amerika, Engeland en Frankrijk.

Amerika wil en kan momenteel niet ingrijpen in Syrië. Maar Israël wel. Zou de anti-Assad-coalitie Israël hebben verzocht om een bombardement uit te voeren, teneinde Assads vuurkracht te verminderen? Zou Israël daarbij nog gesprekken hebben gevoerd met Syrische groeperingen?

Israël raakt langzaam maar zeker betrokken bij de Syrische burgeroorlog.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.