Afshin Ellian Afshin Ellian

Bescherm juist Joden tegen het grote kwaad, de politieke islam

Door Afshin Ellian - 07 september 2016

Na het gepassioneerde betoog van Edith Schippers tegen de politieke islam, heeft de Nederlandse staat een duidelijke taak: pak antisemitisme aan.

De achtste Elsevier/HJ Schoo-lezing werd gehouden door minister van Volksgezondheid Edith Schippers (VVD). De Elsevier/HJ Schoo-lezing is al een groot succes.

Henrik Jan Schoo, oud-hoofdredacteur van Elsevier zorgde ervoor dat weekblad Elsevier, als het enige medium in Nederland met feiten en analyses de maatschappelijke problemen waarin wij nu leven, voorspelde. Deze traditie werd terecht doorgezet. Nog steeds is Elsevier een uniek medium voor wie de maatschappelijke fenomenen op een rationele en kritische wijze wil begrijpen en aanduiden. De prestigieuze HJ Schoo-lezing, net als weekblad Elsevier, is een parel in de mediawereld van de lage landen.

Oprechte angst voor beperking van onze vrijheid

De lezing van Edith Schippers was niet ingegeven door de verkiezingen van maart volgend jaar. Zij presenteerde in de Rode Hoed in Amsterdam haar oprechte overtuiging van de problemen waarin wij leven: een heftige en gepassioneerde lezing. Alle culturen zijn niet gelijkwaardig, stelde Schippers. Het is een misvatting om te denken dat ze gelijkwaardig zijn: ‘Onze cultuur is een stuk beter dan alle andere. Wij staan voor de vrijheid, en wie dat niet kan accepteren, hoort hier niet thuis. Kies een ander land, niet het onze.’ We moeten niet wegkijken, we moeten lik op stuk geven, aldus Schippers. De nieuwkomers moet erop gewezen worden dat vrijheid en gelijkheid voor de wet onze samenleving waarop we trots zijn, vorm hebben gegeven: homohuwelijk, vrijheid van meningsuiting, vrouwenrechten, vrijheid van godsdienst et cetera.

De vrijheid moeten we beschermen. Langzamerhand dreigt onze vrijheid door de nieuwe culturele elementen ingeperkt te worden. Dit moeten we niet aanvaarden. Schippers noemt de vijand van de vrijheid: de politieke islam. ‘Die heeft maar een doel. En dat is de democratie de nek omdraaien.’ Om de vrijheid te beschermen verlangt zij naar de vorming van een vrijheidscoalitie. Inderdaad raakt de aantasting van vrijheid alle politieke en levensbeschouwelijke stromingen in Nederland. Zij vraagt aan de samenleving om niet te capituleren voor het islamitische antisemitisme en de aanval op de vrijheid van meningsuiting: ‘We moeten onze stem laten horen. Voordat het te laat is. Geen tolerantie meer voor intolerantie.’ Laten we nu de proef op de som nemen: de Joden in Nederland.

De Israëlische premier Netanyahu is op bezoek in ons land. Israël is de enige democratische rechtsstaat in het Midden-Oosten. Bovendien staat Israël aan het voorfront in de strijd tegen de radicale islam. De Joodse staat is ook een belangrijke bondgenoot van het Westen in het Midden-Oosten. Bij deze gelegenheid zou terecht worden gesproken over de het vredesoverleg met Palestijnen. De Nederlandse overheid wil daarin een positieve rol spelen. Aan deze oproep geeft de Israëlische premier een positief antwoord door in Den Haag in gesprek te treden met de Tweede Kamer en de Nederlandse regering. Toch riep zijn bezoek aan ons land heftige reacties op.

Antisemitisme in Nederland

In Den Haag, in Schilderswijk sprak radio 1 met een aantal mensen over het bezoek van Netanyahu aan Nederland: ‘Joden zijn hier sowieso niet welkom’. Dat is een duidelijke mening die later ook nog een gewelddadige vorm krijgt: ‘Van den Anker trekt de Schilderswijk in om de meningen te peilen. “Kankerjood”, roepen jongeren op de achtergrond. Ze krijgt niet de gelegenheid om door te vragen, jongeren gooien ballen naar haar hoofd. “Joden zijn sowieso niet welkom in onze wijk. Joden moet je doden”, vindt een wijkbewoner.’

Dit klinkt bijna onwerkelijk. Toch is dit de werkelijkheid: Joden moet je doden, riep een bewoner van Den Haag ruim zeventig jaar na de Tweede Wereldoorlog. Als hier iemand over een andere bevolkingsgroep, namelijk de moslims, een vergelijkbare uitspraak had gedaan, dan zou dat continu door alle journaals uitgezonden zijn. Alle politieke partijen zouden daarop heftig en emotioneel gereageerd hebben. Na een parlementair debat zou de regering gedwongen zijn om met een actieplan te komen. Vervolgens zou het Openbaar Ministerie worden opgedragen om er korte metten te maken met de schurken die de moslims kwaad willen aandoen. Ook ik zou het terecht hebben veroordeeld.

Je kunt echter nu zonder enige commotie oproepen: ‘Joden zijn sowieso niet welkom in onze wijk. Joden moet je doden.’ Het zijn geen onschuldige leuzen. Er werden al in Europa joden gedood in Parijs, Toulouse, Kopenhagen. Alle joodse instellingen worden nu in heel Europa zwaarbewaakt: de Joodse kinderen moeten naar school gaan, terwijl hun school door de zwaarbewapende agenten wordt beschermd. Het islamitische antisemitisme is wijdverbreid en het is diep en door gewelddadig.

Dweilen met de kraan open

De wederopleving van het gewelddadige antisemitisme in Nederland is de schuld van de politieke islam. We mogen niet gaan wegkijken: de radicale moslims zijn onder ons.

Edith Schippers vraagt aan ons om niet te capituleren. Prima, maar wij hebben toch een staat! Wat doet de Nederlandse staat in de strijd tegen het antisemitisme? Afgelopen jaar kwamen tienduizenden islamitische migranten in Nederland aan waarvan een deel de intolerantie reeds heeft verinnerlijkt. Deze groep zal gewoon een stevige versterking van het antisemitisme, onvrijheid, ongelijkheid en intolerantie teweegbrengen.

Beste Edith, het wordt dweilen met de kraan open.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.