Philip van Tijn

Kwestie Faris K. bewijst: Nederland is knus, aardig en te naïef

Door Philip van Tijn - 28 februari 2017

In februari 1984 bracht de Franse president François Mitterrand een staatsbezoek aan Nederland. Het begrip ‘risico-analyse’ bestond toen misschien nog niet, maar de Franse president vormde domweg een risico.

Ook voor aantrekkelijke jonge vrouwen, maar die droegen geen bomgordels. Op Corsica werd het nationalisme virulent, net als in Baskenland. En ook had Frankrijk in zijn vroegere koloniën nog heel wat problemen. Tel daarbij op dat deze socialistische president keizerlijke trekjes had en arrogantie uitstraalde en het was duidelijk: risico. Toen hij met koningin Beatrix een rit maakte naar het Paleis op de Dam, stonden scherpschutters op de daken van de Bijenkorf en Grand Hotel Krasnapolsky.

Wilders wantrouwt kabinet over lek: ‘Ik slaap er slecht van’

Gaten in de beveiliging

De avond voor het begin van het staatsbezoek (traditioneel in de hoofdstad) liep ik, nieuwsgierig als altijd en met journalistieke speurzin,  de route langs. In een gebouw dat een belangrijke rol zou spelen bij de route bezocht ik de wc. Daar trof ik op de spoeler een pak papier aan, dat bij nadere inspectie het draaiboek bevatte van het bezoek van de Franse president en de strenge veiligheidsmaatregelen.

Met een sardonische grijns overhandigde ik dat later op de avond aan de verantwoordelijke politieofficier, die mij meteen meldde dat hij een diepgaand onderzoek zou instellen naar hoe dit had kunnen gebeuren. Nooit meer iets van gehoord natuurlijk. En ik hoef die uitslag van dat onderzoek ook niet, want ik wéét waarom zoiets in ons land gebeurt.

Faris K., de beveiliger van onder anderen Geert Wilders, werd vorige week aangehouden, maar werd al in 2008 veroordeeld wegens het lekken van informatie (!). En kwam daarna gewoon weer terecht op een cruciale plek als beveiliger bij de Dienst Bewaken en Beveiligen (DBB), die alle vips die risico lopen zichtbaar en onzichtbaar beveiligt. Bij K.’s recente screening is die veroordeling van 2008 ‘meegewogen’, verklaart de politie. Zo’n zin kan ik eindeloos herlezen. Wat moet je in godsnaam doen om niet door de screening te komen?

In Nederland kan nooit iets gebeuren

Ik lees weleens ‘Nederland heeft zijn onschuld verloren’. Maar Nederland heeft niets verloren. Nederland is het land waar nooit iets kan gebeuren omdat wij zo aardig zijn. Wie wil ons wat aandoen? Nederland is nog steeds het land dat zijn soldaten per herenrijwiel naar de Grebbeberg stuurde om de hyper-getrainde Duitse para’s te bevechten.

Je leest ook wel over de ‘israëlisering’ van onze samenleving. Nou, daar zijn we nog een eindje vandaan. Als Israël volgens onze methoden en met onze mentaliteit keurkorpsen als onze DBB zou selecteren, moet er elke paar maanden een nieuwe premier aantreden.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.