Onno Aerden

Geachte heer Jetten …

Door Onno Aerden - 13 oktober 2018

Ook van mij nog gefeliciteerd met het fractievoorzitterschap van D66. En welkom in de grotemensenwereld anno 2018. Waar twitteraars hun oordeel over u al klaar hadden voordat u ook maar één woord had gezegd in uw nieuwe functie: te braaf, te onervaren, te jong – te weinig ‘persoonlijkheid, te veel ‘robot’.

Onno Aerden

Onno Aerden is schrijver en geeft wekelijks in een blog ongevraagd communicatie-advies aan iemand (m/v) die de publiciteit haalde.

Haagse journalisten plaatsten uw komst in een ander perspectief: een dertiger! Representant van die magische nieuwe generatie politici die het stokje zal overnemen, resoluut schoon schip zal maken, ook met gevestigde belangen en verkalkte Haagse structuren. Tenzij uw weer elders voorspelde politieke einde al te snel komt: uw partij is immers ‘in een vrije val geraakt’, u bent de buikspreekpop van uw voorganger, zult hetzelfde ‘manchetknopenliberalisme’ propageren: heilloos, doe het niet!

Heerlijk, die cocktail van bloedzuigers en loftrompetters. Maar ja: u wilde dit zelf.

Als uw ongevraagd communicatieadviseur heb ik voorlopig maar twee tips.

Lees ook: Lefgozertje Rob Jetten is tikkeltje technocratisch

Eén: door de buik blijven ademen. Láát ze, glimlach om de grilligste analyses, de mooiste woordgrappen, blijf intussen uzelf.

Twee: stel een team samen en doe dat zélf. Stel dus al die ‘partijvrienden’ teleur die zich in uw kielzog in de kijker wensen te spelen om hun eigen agendaatjes. Formuleer met dat team – paar getrouwen, paar dwarskijkers, het moet allemaal rond één eettafel passen – zo snel mogelijk een eigen smoel.

Dus: blijf ontspannen en stel een plan op.

Dat lijkt eenvoudig maar vergis u niet. U zult elk uur, elke minuut worden gevolgd en gewogen, het lot van de new-kid-on-the-block-van-dienst. U begrijpt het: die oordelen moeten zo snel mogelijk over de inhoud gaan en niet langer over uw al dan niet robotachtige verschijning. Als een politieke vriend van u dus in het FD uw vasthoudendheid illustreert met het verhaal dat u een hondje met een gebroken pootje uit – of all places – Kosovo wilde adopteren en dat u dat is gelukt, zeg ik: bel die vriend en zeg hem dat nóóit meer als voorbeeld te gebruiken.  En als u zogenaamd enthousiast een tweet stuurt, laat dan niet blijken dat u de tekst eerst heeft voorgelegd aan de D66-communicatiemensen (“Zoiets?”).

Wat ten slotte nog kan helpen: uw voorkomen mag iets meer doorleefd raken. Het is nu nog te veel ‘net uit de verpakking’ en te weinig nachtelijk overleg, te weinig schaduwbaard en losse das omdat het land erom vroeg.

Maar dat komt vanzelf.

Succes!

Lees ook: Brutaal en zelfverzekerd: dit zijn de harde jongens van D66

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.