Afshin Ellian Afshin Ellian

4 jaar na Charlie Hebdo is onze vrijheid nog steeds in gevaar

Door Afshin Ellian - 07 januari 2019

Exact vier jaar na de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo maakt Afshin Ellian de balans op: hoe is het in Europa gesteld met de vrijheid en veiligheid van islamcritici? Slecht, concludeert hij, mede door de lafheid van veel intellectuelen.

Parijs, woensdag 7 januari 2015. Rond 11.30 stapten twee zware bewapende mannen uit hun auto, een Citroën C3. Ze droegen kogelwerende vesten: gemaskerd op oorlogspad met kalasjnikovs, handwapens, messen en veel kogels. De bestemming stond vast: het gebouw met het huisnummer 10. Daarbuiten stond een gewone Franse politieagent. Hij werd onmiddellijk getroffen door een kogel. Terwijl hij gewond raakte en daardoor niks meer kon doen, schoten de mannen hem in alle kalmte dood. De Franse agent van Algerijnse afkomst heette Ahmed Merabet.

Openbare executie zoals Parijs meemaakte tijdens de nazibezetting

Afshin Ellian

Prof. mr. dr. Afshin Ellian (Teheran, 1966) is hoogleraar encyclopedie van de rechtswetenschap en wetenschappelijk directeur van het Instituut voor Metajuridica aan de rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden. Hij schrijft wekelijks onder meer over de idealen en vrijheden van de westerse cultuur.

Een van de daders stelde aan de 42-jarige Merabet een merkwaardige vraag: ‘Je wilt ons doden?’ Het wanhopige antwoord van Ahmed luidde: ‘Nee, het is okay.’ Ahmed bewoog zijn hand als teken dat hij om genade vroeg. De daders waren de Frans-Algerijnse gebroeders Chérif Kouachi (32 jaar) en Saïd Kouachi (34 jaar). Beiden zijn geboren in Parijs. De politieagent werd op klaarlichte dag vermoord. Dat was een openbare executie zoals de Parijzenaren ten tijde van de nazibezetting voor het laatst hadden meegemaakt.

Nummer 10 werd elektronisch goed bewaakt. Bij de deur stond Corinne Rey met haar dochter. Zij werd gedwongen om de geheime codes in te voeren. De gemaskerde mannen schoten de receptiemedewerkers dood. Haastig gingen ze naar de tweede verdieping, naar hun prooi, naar hun missie. Ze wilden het doodsvonnis ten uitvoer brengen.

Nadat ze een salvo hadden gelost en de bewaker van Stéphane Charbonnier (de Franse politieagent Franck Brinsolaro) hadden gedood, riepen ze de namen van de redactieleden. Ze werden allemaal ter plekke geëxecuteerd: ‘Allahu akbar, we zijn van Al-Qa’ida.’ De aanwezige redacteuren van het Franse satirische blad Charlie Hebdo werden genadeloos geëxecuteerd. In totaal vermoordde Al-Qa’ida op 7 januari 2015 zeventien Fransen.

Lees ook deze column van Afshin Ellian: Waak voor de pakistanisering van het Westen

De Al-Qa’ida van Jemen had de gebroeders Kouachi getraind en opdracht gegeven om de redactie van Charlie Hebdo te vermoorden. Nasser bin Ali al-Anassi, een van de leiders van Al-Qa’ida in Jemen, bracht een paar dagen later een videoboodschap uit: ‘Deze helden werden gerekruteerd door ons.’ Letterlijk zei hij ook dat de aanslag ‘uit wraak voor de boodschapper van Allah’ was gepleegd. Sjeik Nasser werd in hetzelfde jaar in opdracht van president Barack Obama, en wellicht op verzoek van de Franse president François Hollande, gedood bij een drone-aanval. Wraak en wederwraak!

Ook IS pleegde aanslagen: op Franse Joden en Deense andersdenkenden

De concurrent van Al-Qa’ida,  Islamitische Staat (IS), pleegde op 8 en 9 januari in Parijs ook een reeks aanslagen: een aanslag op een Franse politieagente en een aanslag op een koosjere supermarkt. Daarbij kwamen vier onschuldige Franse Joden om het leven.

Later, op 14 en 15 februari, pleegden jihadisten twee aanslagen in Denemarken (Kopenhagen). De eerste betrof de aanslag op een bijeenkomst over blasfemie en vrijheid van meningsuiting waarbij ook de Zweedse cartoonist Lars Viks aanwezig was. Op 15 februari werd een aanslag gepleegd op de grote synagoge van Kopenhagen. Andersdenkenden en Joden!

Een dag na de aanslag op de redactie werd de leus ‘Je suis Charlie‘ geboren. De mars voor de republiek en de vrijheid bracht op 11 januari miljoenen Fransen op de been. Ook despoten als de Turkse president Recep Tayyip Erdogan deden mee aan deze mars. Daarna raakte de zaak in de vergetelheid. Omdat er nog meer aanslagen werden gepleegd in en buiten Frankrijk.

Europa kennelijk niet in staat om islamitisch antisemitisme te bestrijden

De vraag is of na de aanslagen van Parijs andersdenkenden, cartoonisten en Joden effectief worden beschermd tegen radicale moslims. Wat Joden betreft, kunnen we kort zijn: uit alle onderzoeken blijkt dat het antisemitisme intenser en breder is geworden. Europa is kennelijk niet in staat om het islamitische antisemitisme doeltreffend te bestrijden.

Afshin Ellian over de afgelaste cartoonwedstrijd van Wilders

Ik ben sprakeloos: We buigen voor jihadistisch tuig

Andersdenkenden, de andere bedreigde groep, zijn alleen maar kwetsbaarder geworden. Een recent voorbeeld hiervan is het niet laten doorgaan van de cartoonwedstrijd van Geert Wilders in de Tweede Kamer. Velen, zelfs mensen die op Wilders stemmen, waren tevreden over het besluit van Wilders.

PVV-Kamerlid Wilders vreesde dat men hem bij mogelijke aanslagen in de toekomst zou verwijten die te hebben uitgelokt. Voor de veiligheid van Nederland en Nederlanders besloot Wilders om de cartoonwedstrijd te staken. Het gaat hier om het publiek en niet om Wilders zelf. Kennelijk zijn wij niet meer bereid om onze vrijheid te verdedigen. Dat is de enige betekenis die ik aan het besluit van Wilders kan toekennen.

Wilders en Zineb capituleren niet, veel andere Europeanen wel

Wilders capituleert niet voor jihadisten en andere vijanden van vrijheid. Het lijkt wel of Europeanen neigen in te binden. Wellicht komt de nieuwe Europeanen, zoals Zineb El Rhazoui, de taak toe om met passie de Europese waarden te verdedigen. Zineb El Rhazoui eist: Vernietig het islamitisch fascisme!

Zineb ontvluchtte haar vaderland Marokko, omdat zij daar de islam niet mocht kritiseren. Ook zij was een medewerker van Charlie Hebdo.

Zinebs moed druist in tegen lafheid Europese intellectuelen

In een vlammend essay stelt zij: ‘Een van de wezenlijke kenmerken van het fascisme zoals we dat in Europa kennen, is de belichaming van de natie door één persoon. Bij de islamisten is Mohammed de hoogste leidersfiguur van de staat, die voor eeuwig zijn spirituele macht houdt en zijn tijdelijke macht aan de kalief overdraagt.’

Zinebs moed druist in tegen de lafheid van Europese intellectuelen.

Ondanks de mars voor vrijheid en Je suis Charlie is onze vrijheid nog steeds in gevaar.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.