Onno Aerden

Geachte Ferdinand Grapperhaus, u deed ons de pijn en de woede voelen

Door Onno Aerden - 21 september 2019

Publicist en communicatieadviseur Onno Aerden geeft wekelijks ongevraagd advies aan iemand in het nieuws. Deze week aan minister van Justitie en Veiligheid Ferdinand Grapperhaus. ‘Godzijdank stak u uw verdriet na de terreuraanslag op uw voormalig beroepsgenoot niet weg.’

Uw reactie vlak na de laffe moordaanslag op advocaat Derk Wiersum voor zijn huis afgelopen woensdagochtend zorgde bij ondergetekende voor tranen – en dat was precies wat die reactie verbluffend goed maakte. Dat wij door uw woede, uw pijn en uw verdriet de woede van de nabestaanden konden voelen, dat de pijn waarmee de onbeschrijfelijk lafhartige daad het land heeft opgezadeld via u tastbaar werd.

Onno Aerden

Publicist en communicatieadviseur Onno Aerden geeft wekelijks ongevraagd communicatie-advies aan iemand (m/v) die de publiciteit haalde.

Voor de bekende trappen in het Tweede Kamergebouw werd u omsingeld door persmensen die een reactie verwachtten van de verantwoordelijke bewindspersoon. Tot zover niets nieuws. U kon de ad hoc-persconferentie benutten om aan te kondigen dat u de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding op de zaak had gezet – kwestie van nationaal belang, en terecht.

Uw stem brak

Maar er gebeurde iets, toen u uw medeleven betoonde – uw stem brak toen u uw voormalige beroepsgroep een hart onder de riem stak. Godzijdank.

Hier stond een voormalig topadvocaat maar ook een vader en (nog maar pas) grootvader, een bezorgde burger, een minister – een mens. Niet alleen de woorden die nog volgden – ‘een aanslag op de rechtsstaat’ – maar veel meer nog uw non-verbale communicatie, uw strijd tegen de tranen, zorgde ervoor dat de afschuwelijke daad van de Marokkaanse drugsmaffia in elke huiskamer in ons land tot in het hart werd gevoeld.

De vraag van een journalist welke emotie overheerste, zo kort nadat u het bericht over de aanslag had vernomen, leidde tot een volzin die in zijn eenvoud hartverscheurend is: de woede is groot, maar het verdriet is groter.

Tijd voor rouw

Eventjes was de harde werkelijkheid ver weg. De waarschuwingen van de kroongetuige in het proces tegen Ridouan Taghi en de onmacht over het proces tegen zijn boevenbende, het verontrustende rapport over de macht van de misdaad in onze hoofdstad, de signalen vanuit de Nationale Politie dat meer mensen en middelen nodig zijn.

Zeker. Een keiharde aanpak van georganiseerde misdaad is nu meer dan ooit halszaak. Maar dit is wat u daarnaast zei en liet blijken: laten we tijdens die strijd de tijd nemen om te rouwen om de gevallenen, voordat we de wapenen opnemen en feller dan ooit het monster te lijf gaan.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.