Robbert de Witt

Dansende Henk Krol in Taiwan is geen grap, maar belangrijk signaal

Door Robbert de Witt - 24 oktober 2019

Steeds meer landen laten het democratische Taiwan vallen ten faveure van de repressieve éénpartijstaat China. De groeiende steun van de Tweede Kamer voor Taipei is daarom alleen maar te prijzen, schrijft Robbert de Witt.

Het is gemakkelijk om wat lacherig te doen over Henk Krol, die deze week, gloeiend van trots, het volgende twittert vanuit Taiwan: ‘Ons delegatiebezoek is hier in Taipei volop nieuws. Bij alle ministeries vliegen de deuren open. Het lijkt inmiddels meer op een staatsbezoek.’

Robbert de Witt

Robbert de Witt (1978) is Buitenlandredacteur bij Elsevier Weekblad. Hij blogt wekelijks op donderdag over mondiale ontwikkelingen en de gevolgen ervan voor Nederland en Europa.

Wat oenig oogt Krol ook wel in het filmpje, waarin hij – niet twee, maar drie koppen groter – enthousiast danst en in zijn handen klapt van plezier tijdens een bezoek aan een verzorgingstehuis. ‘Hier bestaan die nog,’ aldus de fractievoorzitter van 50PLUS. De commentaren onder het filmpje zijn spottend en vaak zuur.

Onder de dikke buik van China

Jammer, want het is natuurlijk een uitstekend idee van Tweede Kamerleden om Taiwan te bezoeken en zo het eiland onder de dikke buik van China te steunen.

Nederland heeft geen diplomatieke banden met Taiwan, vanwege de één-China-politiek – die bepaalt dat je niet tegelijk met Peking én Taipei formele relaties kunt onderhouden, aangezien beide sinds de Chinese burgeroorlog met elkaar concurreren wie de ware regering van de Chinezen is. En dus kan Nederland geen formele Kamerdelegatie sturen.

Kinderachtige vorm van machtspolitiek

Maar Henk Krol – die zichzelf in de Volkskrantkwartiermaker’ noemt – naar Azië sturen, is een goede eerste stap. Net als de Taiwan-motie die vorige week met zeer ruime meerderheid (132 van de 150 Kamerleden waren vóór) werd aangenomen.

Martijn van Helvert (CDA) en Roelof Bisschop (SGP) verlangen in die motie van de regering dat Nederland zich actief gaat inzetten om Taiwan internationaal te laten participeren in allerlei overlegorganen, zoals de Verenigde Naties en de ICAO, de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie waar landen afspraken maken over veiligheids- en andere voorschriften. China blokkeert de aanwezigheid van Taiwan aldaar, wat niet alleen onpraktisch is, maar ook een kinderachtige vorm van machtspolitiek.

Lees ook van Robbert de Witt: Europa laat Amerika al jaren stikken in Syrië

Zo zet de economische reus China ook diplomatieke chantage in om het resterende handjevol landen te laten slinken dat nog wél officiële banden onderhoudt met Taiwan. Het zijn er nog slechts vijftien, van de bijna tweehonderd naties op aarde: Eswatini, het Vaticaan, Belize, Guatemala, Haïti, Honduras, Nicaragua, Paraguay, Saint Kitts en Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, de Marshall Eilanden, Nauru, Palau en Tuvalu. Rijstkorrels, ergens in een grote oceaan.

Gelokt door Chinees geld

Vorige maand haakten ook nog eens Kiribati en de Solomon Eilanden af, na zware druk uit Peking. En volgens de Taiwanese regering staan ook het Vaticaan en Haïti op het punt om over te lopen naar Peking, gelokt door Chinees geld. Zo nadert de dag dat Taiwan volledig geïsoleerd is en met niemand meer officieel mag praten. Als Taiwan door niemand meer wordt erkend, is het feitelijk geen onafhankelijke staat meer en bestaat het dus niet meer.

Zo dreigt de wereld het democratische Taiwan te laten vallen ten faveure van de repressieve éénpartijstaat China. En precies daarom is het bezoek van Henk Krol geen snoepreisje om eens lekker om te lachen of over te zeuren, maar inderdaad een belangrijk signaal.