Robbert de Witt

Ayatollahs dwingen Trump zijn belofte te breken

Door Robbert de Witt - 02 januari 2020

Trump waarschuwt dat Iran een BIG PRICE zal betalen voor de bestorming van de Amerikaanse ambassade in Bagdad. Maar de bestorming is vooral een waarschuwing aan de Amerikanen, schrijft Robbert de Witt. De Iraniërs kunnen de Amerikanen raken in hun zwakke plek: de Amerikaanse ambassades.

‘Grote naties vechten geen eindeloze oorlogen,’ zei Donald Trump een jaar geleden tijdens zijn State of the Union afgelopen jaar. ‘We brengen onze soldaten terug naar huis.’ En, zo benadrukte de president, dat was precies de reden waarom hij was verkozen.

Robbert de Witt

Robbert de Witt (1978) is Buitenlandredacteur bij Elsevier Weekblad. Hij blogt wekelijks op donderdag over mondiale ontwikkelingen en de gevolgen ervan voor Nederland en Europa.

Intussen gebeurt het tegendeel: het lukt Trump maar niet om deze belofte waar te maken. Alleen in Syrië blies het Amerikaanse leger de aftocht – tot ongenoegen van Amerikaanse officieren en bondgenoten.

De ayatollahs gaven Trump geen keuze

Na de bestorming de afgelopen dag van de Amerikaanse ambassade in Bagdad – de grootste die de Amerikanen hebben, 750 miljoen dollar heeft het complex gekost – de afgelopen dagen, kon Trump niet anders dan toch weer extra troepen naar Irak sturen. En het ergste voor Trump is dat de ayatollahs in Teheran hem hiertoe hebben gedwongen. Want Amerikaanse ambassades in het Midden-Oosten vormen, zoals het Amerikaanse tijdschrift The Atlantic schrijft, de zachte onderbuik van de Amerikaanse oppermacht.

Precies veertig jaar geleden kostte een succesvolle bestorming van een Amerikaanse ambassade door Iraniërs een Amerikaanse president zijn herverkiezing. Amerikaanse diplomaten werden in Teheran 444 dagen lang gegijzeld, van november 1979 tot januari 1981. En de president van dienst, Jimmy Carter, bleek niet bij macht die crisis tot een goed einde te brengen. De Amerikaanse kiezers zagen hem als een zwakke president, nadat zijn diplomatieke pogingen faalden en een militaire actie volledig mislukte. Geen fijne gedachte voor Trump, die net als Carter in 1980 het jaar van zijn herverkiezing ingaat.

Nóg een traumatische periode

Op de dag in januari 1981 dat zijn opvolger Ronald Reagan werd ingezworen in Washington DC, liet Iran de gijzelaars vrij. De Amerikaanse machteloosheid, ondanks de superieure vuurkracht, werd enkele jaren na de smadelijke aftocht uit Vietnam opnieuw benadrukt. En tussen Iran en de Verenigde Staten kwam het nooit meer goed.

Lees ook deze column van Afshin Ellian: Iran bewijst keer op keer Trumps gelijk

De recente bestorming van de Amerikaanse diplomatieke post in Bagdad brengt nóg een traumatische periode in herinnering. De Republikeinse Senator Lindsey Graham, een trouwe verdediger van de president, prees Trumps reactie op de bestorming in Bagdad nadrukkelijk. Dankzij extra soldaten en gevechtshelikopters zal Bagdad ‘geen nieuw Benghazi worden’.

In die Libische stad vermoordden moslimextremisten in 2012 vier Amerikanen, onder wie ambassadeur Christopher Stevens. Republikeinen verweten president Barack Obama en zijn minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton dat zij hadden gefaald om Amerikaanse diplomaten te beschermen.

Raken waar het het meest pijn doet

‘President Trump zal, in tegenstelling tot president Obama, jullie verantwoordelijk houden voor het bedreigen van Amerikanen en zal jullie raken waar het het meest pijn doet,’ twitterde Graham, gericht aan het Iraanse regime. Want het waren Iraakse milities die onder invloed staan van Iran die het ambassadecomplex belaagden en er vernielingen aanrichtten.

Uw cookieinstellingen laten het tonen van deze content niet toe. De volgende cookies zijn nodig: marketing. Wijzig uw instellingen om deze content te zien.

Trump zelf waarschuwt dat Iran een BIG PRICE zal betalen. Maar eerder is de bestorming een waarschuwing van de Iraniërs: zij kunnen juist de Amerikanen raken in hun zwakke plek: hun ambassades. Om dat te voorkomen, kan Trump slechts meer soldaten sturen. En dus zijn verkiezingsbelofte breken.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.