Zien, ruiken en proeven

- Het Wijnbeurs proefpanel -

Als wij niet naar Frankrijk kunnen, komt Frankrijk maar naar ons. Niet dat dit de lijfspreuk is van de Wijnbeurs, opgericht in 1976, maar in de praktijk is dat wel wat het proefpanel doet. De leden selecteren de beste wijnen, natuurlijk ook uit Italië, Spanje en tal van andere landen, om ze vervolgens bij u aan de deur te laten bezorgen.

Zevenduizend wijnen per jaar proeven ze, het achtkoppige team van de Wijnbeurs. Vooral rood, maar sinds anderhalf decennium is wit en rosé fl ink in opmars. ‘Betere technieken’, geeft wijnproever Jim James aan, ‘zorgen ervoor dat ook die wijnen echt in kwaliteitvooruitgaan.’ Collega Heleen Bollen, gediplomeerd vinologe, vult aan: ‘En ze blijven daardoor langer fris, een belangrijk kwaliteitsargument.’

Uniek aan de Wijnbeurs: het proefpanel
• 8 professionele wijnproevers
• 4 vinologen
• 2 internationaal gediplomeerde wijnprofessionals
• 1 jurylid internationaal wijnconcours
• 7000 te proeven wijnen per jaar
• Blind proeven: alleen kwaliteit telt
• Punten voor smaak, geur en kleur
• Minimaal 16 punten, maximaal 20

Jim is al tien jaar in dienst bij het Hilversumse bedrijf, en is naast de proever ook een van de beschrijvers van de wijnen – een precies werkje. Hij legt het proces uit. ‘Wat we doen, is vooral heel veel proeven. Wat onze commerciële afdeling ook wil, een wijn moet eerst door de selectie heen. Dat betekent dat we voor elke categorie wijn die we willen verkopen, we eerst veertig tot tachtig soortgenoten testen.’ En categorie kan bijvoorbeeld zijn: de beste Franse merlot onder de acht euro, of een dessertwijn, een bepaalde druif, een regio, een land.

Blind proeven is essentieel voor de experts van De Wijnbeurs: alleen de smaak, geur, en kleur van de wijn doen ertoe. Een bekend chateau, een onberispelijke traditie, een sierlijk etiket? Mooi mee genomen, maar van secundair belang. Het proefpanel ziet dus alleen een glas met wijn, en een nummer. Maar bij welke fl es het nummer hoort, weten de leden niet. ‘Het belangrijkst is de smaak, die kan van ons tien punten krijgen. Maar eerst kijken we naar de kleur, die krijgt maximaal drie punten, en daarna ruiken we de geur, voor maximaal zeven punten. Alleen wijnen die van het hele team gemiddeld zestien punten of hoger krijgen, kopen we in. Als de prijskwaliteitsverhouding in orde is’, legt Heleen uit.

Thuis een proeverij

Met name Jim James heeft regelmatig contact met klanten. ‘Zo vragen ze welke wijn achttien jaar kan blijven liggen, tot de kleinkinderen volwassen zijn, of hoe lang ze een bepaalde Grand Cru kunnen laten liggen.’ Klanten van de Wijnbeurs zijn vooral liefhebbers, die houden van een goed glas wijn, verzekert Heleen Bollen. Haar advies voor deze bijzondere tijden? ‘Bestel een pakket met verschillende wijnen. Dan kan je thuis een proeverij doen.’

Heeft het panel eenmaal een wijn geselecteerd, dan volgt er een paar dagen later nog een proef, om vergissingen uit te sluiten. Dan pas koopt de Wijnbeurs de wijn definitief in. ‘Dat is anders dan bij grote supermarkten, die vaak meerjarige deals hebben met wijnhuizen. Als het een slecht jaar is, moeten ze die wijn toch verkopen. Dat gaan wij niet doen’, zegt James. De kopers van de Wijnbeurs mogen overigens net zo kritisch zijn: als de wijn niet naar verwachting blijkt, neemt het bedrijf de flessen gewoon terug.

Wat onderscheidt de professionele proever van de amateur? Heleen: ‘Je moet allereerst goed kunnen ruiken, en de theorie in je achterhoofd kunnen hebben. Over welk gebied hebben we het, wat zijn de karakteristieken en die moet je naar je zintuigen kunnen vertalen.’ Jim: ‘En zo kan je kleine verschillen aanwijzen in wijnen. Dat is jaren trainen in het alsmaar proeven van dezelfde soorten wijnen.’

Hoewel elke proever een liefhebber is, vereist het vak nogal wat. ‘Op elke tien glazen die je proeft, krijg je één glas binnen. Dus met zestig geteste flessen op één dag, komt dat op zes glazen wijn de man. Daar moet je fysiek wel tegen kunnen’, weet Jim inmiddels. Heleen Bollen: ‘Thuis hou ik van een stevige rode wijn, maar als je in één middag dertig van die krachtige, tannine rijke, Barolo’s hebt geproefd, dan ga je naar huis met een pikzwarte mond en krijg je je lippen niet meer over je tanden heen door al die tannines’. Vandaar dat ze soms snakken naar een frisse, witte wijnproeverij tussendoor, willen beide wijnkenners maar duidelijk hebben.

Een nieuwe wijn, een nieuwe druif, een onbekend gebied: elk jaar is er wel een handvol hoogtepunten bij de Wijnbeurs. Zo was er jaar vorig jaar de opkomst van de falanghina, een vrij onbekende Italiaanse druif waar een uitstekend exemplaar van werd ontdekt. Ontdekt dankzij het thema ‘Witte wijnen van vulkanische bodem.’ Uiteraard is ook een voordelige deal met een grote wijnboer een feestje, evenals de jaarlijkse proefweek in Frankrijk, om de huiswijnen te selecteren. In vier tot vijf dagen proeft het panel dan driehonderd tot vierhonderd wijnen. Voor Jim James persoonlijk, echter, is het proeven van de nieuwe oogst meursault het allermooiste moment. ‘Dan voel ik me echt bevoorrecht.’

Meer weten? www.wijnbeurs.nl

Dit is een partnerpagina. De redactie van Elsevier Weekblad is niet verantwoordelijk voor de inhoud.