politiek

Politici en privéleven: hoe ver mogen media gaan?

Door Servaas van der Laan - 12 december 2014

Een Frans magazine publiceert foto’s van een romantisch weekendje dat politicus Florian Philippot had met een andere man. PowNews zendt geheime beelden uit van twee afspraakjes van een burgemeester. Hoe ver mogen media gaan?

Nietsvermoedend had de Franse politicus van Front National, Florian Philippot, onlangs een romantisch samenzijn met zijn vriend in Wenen. Hand in hand liepen ze over een kerstmarkt, een kermis en door de lobby van hun hotel. Philippot wist niet dat hij het hele weekend stiekem werd gefotografeerd. Hij kon niet vermoeden dat er, net als bij filmsterren, een paparazzo in de bosjes bij zijn hotel lag te loeren.

Privé is heilig

Het Franse schandaalmagazine Closer publiceerde de foto’s van de politicus van wie niet bekend was dat hij homoseksueel was. Veel collega’s van Philippot spreken schande van de actie van het tijdschrift.

‘Het privéleven is heilig,’ zei partijleider Marine Le Pen. ‘Dit is een ernstige aanslag op de persoonlijke vrijheden en volstrekt onacceptabel gedrag,’ zei ze. ‘Wat is de volgende stap,’ vraagt een journalist van Le Monde zich af, ‘een lijst met de seksuele voorkeuren van policiti?’

Closer verdedigt de keuze voor het publiceren van de foto’s met het argument dat de geloofwaardigheid van Philippot in het geding is aangezien zijn partij gelijke rechten voor homoseksuelen afwijst. Dit lijkt een beetje op de wethouder die in functie illegale prostitutie probeert te bestrijden, maar privé de tippelzone bezoekt. Maar mag je dan met een telelens in de bosjes bij de prostitutiezone gaan liggen?

Closer publiceerde eerder ook foto’s van de avontuurtjes van de Franse president François Hollande met een actrice. Ook hier werd een maatschappelijke noodzaak door het tijdschrift aangevoerd: als de president een relatie heeft met een ander, waarom woont de officiële ‘première dame’ Valérie Trierweiler op kosten van de staat dan nog in de officiële residentie? Ging het Closer werkelijk niet om een smeuïg schandaaltje met bijbehorende verkoopinkomsten?

Onno Hoes

De discussie over het privédomein van politici is onlangs ook weer in Nederland opgelaaid rond de Maastrichtse burgemeester Onno Hoes (VVD). Een twintigjarige jongen wilde aantonen dat Hoes ‘liever afspraakjes maakt’ dan dat hij de stad bestuurt. Dit deed hij door in het geheim twee afspraakjes te filmen. PowNews zond de beelden vervolgens uit.

De burgemeester vindt dat zijn recht op een privé-leven op ernstige wijze is geschonden. De VVD’er gaat de strijd aan en wil dat de rechter bepaalt of er hier ook een juridische grens is overschreden.

PowNed ziet die rechtszaak met vertrouwen tegemoet. De omroep zegt het gebruik van een geheime camera ‘een zwaar middel’ te vinden. ‘Maar wil je aantonen of een burgemeester voor de tweede keer de waardigheid van het ambt en daarmee tegelijkertijd ook de reputatie van zijn stad op het spel zet, dan zul je dat moeten vastleggen,’ laat omroepdirecteur Dominique Weesie weten.

Privé-domein

Zet een burgemeester inderdaad zijn eigen reputatie en die van de stad op het spel door af te spreken met jongere, maar meerderjarige mannen? En is een politicus ongeloofwaardig als hij homoseksueel is (privé), maar zich als politicus verzet tegen het homohuwelijk? En is het relevant dat een partijleider gaat scheiden omdat hij verliefd werd op zijn woordvoerder?

Het zijn vragen waar geen eenduidig antwoord op is te geven. Maar in de huidige mediacratie, waarin het beeld dat het publiek heeft van politici in sterke mate door de media wordt bepaald, is het privé-leven een steeds grotere rol gaan spelen. Dat is een gegeven waar politici mee om moeten kunnen gaan. De een gaat dat wat beter af dan de ander.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.