Afshin Ellian Afshin Ellian

Stabiliteit van de minderheidscoalitie is in het geding

Door Afshin Ellian - 11 februari 2013

De economische realiteit duldt geen tegenspraak meer. Dat wordt door bijna alle politieke partijen in Nederland aanvaard.

Er wordt al voor bijna 46 miljard euro bezuinigd, een fors bedrag. Alle maatschappelijke sectoren zullen de gevolgen van deze bezuinigingen ondervinden. En het einde is nog niet in zicht.

Elke tegenslag kan tot nieuwe bezuinigingen leiden. De SNS-bank kostte de overheid 3,7 miljard euro. Dat bedrag was niet begroot.

Telkens zal de vraag moeten worden beantwoord of al deze maatregelen het beoogde effect sorteren.

Het CDA heeft zichzelf weer op de kaart gezet door een barricade op te werpen rond de kabinetsplannen voor de huizenmarkt.

Bezeten

Het CDA is helaas niet erg geloofwaardig. De partij ging in 2012 akkoord met vergaande maatregelen rond het hypotheekstelsel, omdat ze bezeten waren door Brusselse normen. En ze wilden niet meer bezuinigen op ontwikkelingshulp.

En het CDA doet mee aan de kritiek op de Europese Unie. Maar kunnen ze dat op overtuigende manier verdedigen? Helaas niet – maar het kan nog komen.

Terug naar de huizenmarkt. Het CDA voert een nieuwe koers: hypotheekvormen moeten flexibeler en ruimer worden. Dit is een welkome draai van het CDA.

Stabiliteit

Dit kabinet is ook een minderheidskabinet, zonder meerderheid in de Eerste Kamer. Dat biedt gelegenheid om beter naar de effecten van het Regeerakkoord te kijken en, waar nodig, wijzigingen aan te brengen. Maar wijzigingen mogen geen geld kosten – tenzij het kabinet zelf aangeeft waar het geld vandaan moet worden gehaald.

Onder deze omstandigheden zal deze coalitie behoorlijk op de proef worden gesteld. Hun stabiliteit is nu echt in het geding.

Nogmaals: de economische realiteit duldt geen tegenspraak. De KNMI berichtte over aardbevingen in Groningen. Op Radio 1 ging het er de hele dag over.

Ernstig

Een voorbeeld van de berichtgeving over de bevingen in Groningen: ‘In de nacht van donderdag 7 op vrijdag 8 februari en zaterdagochtend 9 februari hebben er aardbevingen plaatsgevonden bij Zandeweer en ’t Zand in de provincie Groningen. Aardbevingen in het Groningen-gasveld van 1990 tot heden worden weergegeven met gele cirkels. De bevingen van 7 en 8 februari worden aangegeven met paarse kruisjes. In lichtgroen het gasveld, in blauwe driehoeken en vierkanten seismische meetstations.’

Het klinkt vrij ernstig, vooral als er continu over wordt bericht!

De bevingen worden steeds zwaarder: van 2,7 naar 3,2. En wellicht zullen ze verder in kracht toenemen. Maar ziet u ergens in Nederland een uitbarsting van emoties? Zijn er verontwaardigde Kamerleden die massaal naar Groningen afreizen? Er is slechts een angstaanjagende kalmte.

We weten waarom – en ook dat we geen oplossing voor dit probleem hebben.

Rechtse en linkse kringen

De Groningse gaswinning levert de schatkist bijna 10 miljard euro per jaar. Zodra dat stopt, moet er 10 miljard extra worden bezuinigd. En dat wil niemand.

De Kamer neemt de gasbevingen op de koop toe: er is geen geld meer om een alternatief te bedenken. Deze gasvelden doen de hele verzorgingsstaat beven. De bevingen worden zowel in rechtse als in linkse kringen gevoeld. En wat moet er gebeuren met de burgers? Ze zullen een vegoeding krijgen.

Toch is het zeer onaangenaam. Een cynische rekenaar kan zeggen: ga in Friesland wonen. Dat klinkt erg hard, maar het is de economische realiteit waarvoor we moeten buigen. En dat doen we tegenwoordig letterlijk.

Offers

De luxe, ontspannen periode ligt definitief achter ons. Maar het volk verwacht van politici dat ze de maatregelen nemen die een einde kunnen maken aan deze crisis. Maar politici kunnen de crisis niet beëindigen. Ze kunnen slechts bijdragen aan een oplossing.

Ook het Nederlandse volk moet gaan geloven dat het particuliere belang soms moet worden geofferd aan het algemeen belang. Zo moet straks in Brabant een begin worden gemaakt met gaswinning. Schaliegas, dat is de toekomst, in Amerika zijn ze er al ver mee. Duitsers willen er ook aan beginnen. En omwonenden kunnen alleen worden gecompenseerd voor geleden schade.

Eindeloos procederen

Deze economische crisis biedt de mogelijkheid om snelheid en flexibiliteit aan te brengen in onze economische verhoudingen en plannen. Zo zijn de Chinezen rijk geworden. Het eindeloze procederen en economische infrastructurele plannen tegenhouden, zal door deze economische crisis enigszins afnemen. En dat is maar goed ook.

Er wordt te veel geprocedeerd, en te weinig vooruitgang geboekt bij noodzakelijke economische projecten. De crisis zal iedereen leren dat tijd echt geld is. En nu begrijpt zelfs een bezielde kunstenaar dat geld een noodzakelijke voorwaarde is voor een normaal leven. Het normale is vaak saai, te saai.

Het normale, saaie leven is het leven dat de politiek voor een volk moet realiseren.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.