René van Rijckevorsel

Vandaag stemt Tweede Kamer in met kinderpardon. Een onzalige regeling die jokken beloont

Door René van Rijckevorsel - 12 maart 2013

Kwetsbare kinderen: dat is lekker politiek scoren. Het kinderpardon zal dus kunnen rekenen op een flinke meerderheid in het parlement.

Tijdens de formatie kwamen de PvdA en de VVD op initiatief van de socialisten een kinderpardon overeen.

Deze regeling biedt asielkinderen die zonder zicht op verblijfsvergunning minstens vijf jaar onder rijkstoezicht in Nederland waren én hun gezinsleden de mogelijkheid om een verblijfsvergunning te krijgen.

Nepverhalen

Na het ‘generaal pardon’ van 2007, dat bijna dertigduizend uitgeprocedeerde asielzoekers alsnog toegang gaf tot de verzorgingsstaat, is dit een tweede groot pardon, dat weer vele duizenden die feitelijk geen recht hebben op asiel, toch de mogelijkheid geeft om in Nederland te blijven.

Om het cru te zeggen: zogenaamde vluchtelingen met nepverhalen die eindeloos de procedures rekken, worden beloond omdat ze een kind hebben of omdat ze kind – zeggen te – zijn (alleenstaande minderjarige asielzoekers: ama’s).

Scoren

Het kinderpardon, dat op 1 februari inging, komt pas vandaag ter stemming in de Tweede Kamer en kan rekenen op een flinke meerderheid. Want kinderen, dat is lekker politiek scoren: ze zijn zó kwetsbaar, zielig en het idee alleen al dat zij na vijf jaar nog zouden kunnen wortelen in hun land van herkomst!

Dat Nederland de ouders en oudere broers en zussen er gratis bij krijgt, hoor je niet.

Instemmen

Niks meer aan te doen dus. Maar laat hier wel worden opgetekend dat de Kamerleden die instemmen met het kinderpardon, dat doen in de wetenschap dat:

a) zij in veel gevallen leugens en getraineer van de ouders belonen met een verblijfsvergunning voor kinderen én hun jokkende ouders;

b) zij de rechters schofferen die eerder op goede gronden de asielaanvragen van de ouders afwezen;

c) zij riskeren dat er na jaren van afname weer meer minderjarige nepvluchtelingen (ama’s) naar Nederland zullen worden gestuurd die vaak als bruggehoofd fungeren voor de rest van de familie;

d) slechts eenderde van de toegelaten asielzoekers een betaalde baan vindt en dat asielzoekers dus in meerderheid afhankelijk worden van de bijstand.

Volg @Rijckevorsel op Twitter

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.