Afshin Ellian Afshin Ellian

Onvoorstelbaar hoe de PvdA met de staat Israël omgaat

Door Afshin Ellian - 24 juli 2013

Dat Kamerlid Ahmed Marcouch niet naar Israël mocht, toont aan dat het bij de PvdA niet om de ellende van de Palestijnen gaat. Israël, dat is de kern van het probleem. En hoe zit het met die zwarte lijst?

Alles wat we over Palestijnen en de Palestijnse kwestie schrijven of zeggen, is extreem gevoelig. Reden: de Joodse staat.

Als ik hier in strenge bewoordingen over de Somalische terreurbeweging Al-Shabaab zou schrijven, is er niets aan de hand.

Als ik over Al-Shabaab anders zou denken dan anderen, zou de hoofdredactie geen brieven krijgen. Niemand zou het in zijn hoofd halen om mijn professie als rechtsfilosoof in twijfel te trekken als ik over Al-Shabaab wellicht anders denkt dan sommige gelovigen of niet-gelovigen.

Vrezen

Overigens is Al-Shabaab in Somalië populair bij een deel van de bevolking. Hetzelfde geldt voor de Taliban. Ook daarover kan ik in alle rust schrijven zonder de intimidatie van de zijde van sommige Hollandse Taliban-liefhebbers te vrezen.

Dit geldt niet voor Palestijnse kwesties.

Een deel van Palestina wordt geregeerd door Hamas: een bloeddorstige terreurorganisatie. Ze plegen niet alleen terreuraanslagen op onschuldige Joden, maar onderdrukken ook de gewone Palestijn.

Tuig

Het strenge regime van Hamas in Gaza wordt volgens verschillende berichten niet door iedereen op prijs gesteld. Er zijn ook beelden van een paar jaar geleden waarop te zien is hoe de Hamas-veiligheidstroepen demonstranten te lijf gaan.

Niettemin: zodra ik Hamas in strenge bewoordingen analyseer en aanduidt als tuig, krijgt de redactie een ernstige terechtwijzing.

En elders openen ranzige figuren en sites – veelal van extreem-links – de aanval op mij.

Het is jammer voor Al-Shabaab en de Taliban dat ze niet in conflict zijn met de Joodse staat, want dan zouden ze op sympathie van sommige westerlingen kunnen rekenen.

Marcouch

Ook de PvdA worstelt met de kwestie van de Joodse staat. Niet de Palestijnen, maar de Joodse staat. Volgens elsevier.nl verbood de PvdA-fractie Kamerlid Ahmed Marcouch een reis naar Israël. Marcouch mocht van zijn partij niet naar Israël afreizen om mee te werken aan een televisieprogramma.

Ondanks wekenlange voorbereidingen moest het Kamerlid vlak voor vertrek afzeggen. Dat schrijft Hans Knoop, journalist en presentator van het Omroep Max-programma Israël 65 jaar geliefd en gehaat, in zijn column in het Nieuw Israëlitisch Weekblad.

Gedragscode

Knoop schrijft dat Marcouch bijna zes weken voor de reis de uitnodiging had geaccepteerd. ‘Er was sindsdien regelmatig contact met de PvdA’er geweest’ en de ‘programmamakers overlegden met Marcouch wie hij in Israël zou ontmoeten’.

Marcouch zei, schrijft Knoop, dat hij plotseling moest afzeggen omdat hij de reis niet tijdig had gemeld bij zijn partij en dat hij volgens de gedragscode van zijn partij geen gratis reizen mag accepteren.

Rere smoes

Wat een rare smoes! Volgens Knoop zijn sindsdien meer details en achtergronden over de afzegging van Marcouch bekend geworden: Marcouch zou niet naar Israël mogen omdat het land op de zwarte lijst van de PvdA staat.

Heeft de Partij van Arbeid een zwarte lijst van landen waarnaar de fractieleden niet mogen reizen? Als dat het geval is, waarom hebben ze dan geen zwarte lijst voor de Nederlandse bevolking?

De vraag is welke landen op de zwarte lijst van de PvdA-fractie staan. Staan Saudi-Arabië en Iran erop? Het is voor mij onvoorstelbaar dat de PvdA op deze manier met Joodse staat omgaat.

Ernstige schendingen

Ik kan me ook niet voorstellen dat de PvdA-minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans Israël op een zwarte lijst heeft gezet voor zijn fractiegenoten. Als dat het geval is, waarom komt Rusland dan niet op die lijst wegens ernstige schendingen van de rechten van de Russische oppositie en homo’s.

En als er een zwarte lijst bestaat, waarom wordt die dan niet bekendgemaakt?

Dit incident in de PvdA toont aan dat wat het Palestijnse conflict bijzonder maakt, niet de mate van ellende waarin de Palestijnen verkeren. Israël, dat is de kern van het probleem.

Aanslagen

Israël, de joodse staat! Met de nadruk op ‘Joodse’! Iets anders kan ik niet verzinnen. Er zijn zo veel ernstige conflicten op aarde, vergeleken waarmee het Palestijns-Israëlische conflict objectief gezien bijna een onopvallend conflict is.

Alleen al aan het begin van deze week vielen meer dan dertig doden bij aanslagen in Irak, om maar te zwijgen over Syrië, Afghanistan en delen van Afrika.

De obsessie met de Joodse staat krijgt irrationele, bijna apolitieke proporties. Deze ziekelijke obsessie die als sympathie met de Palestijnse zaak wordt gepresenteerd, helpt de Palestijnen niet. We zien in Iran waartoe deze obsessie heeft geleid: antisemitisme.

Redelijkheid

De Iraanse obsessie met de Joodse staat heeft de Palestijnen in geen enkel opzicht geholpen. Daarentegen werd de terreurorganisatie Hamas verrijkt door deze obsessie: ze krijgen maandelijks miljoenen dollars van Iran alleen al.

De obsessie draait om het Joodse van de staat Israël. Het gaat wellicht alleen maar om de Joden!

En de PvdA? Ik wil van Timmermans uitleg over de zwarte lijst. Hij is de redelijkheid zelve.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.