Liesbeth Wytzes

Ja politici, nu weten we het wel, jullie hebben ‘keihard gewerkt’

Door Liesbeth Wytzes - 20 maart 2014

Zowel winnaar als verliezers van de verkiezingen worden niet moe te herhalen dat ze er ‘keihard voor hebben gewerkt’. Ze onderschatten hiermee de kiezer: die kijkt niet naar de arbeidzame uren, maar naar de boodschap.

Het ontroerendste aan deze gemeenteraadsverkiezingen zijn de commentaren op de dag erna. De dag waarop de knarsetandende verliezers hun wonden likken, als je dat tenminste tegelijk kunt doen, en de winnaars juichend gloriëren.

Wat mij vandaag zo opvalt, is de nadruk die door zowat alle partijen wordt gelegd op het belang van hard werken. Kan het Hollandser?

Diederik Samsom, die zijn partij behendig naar de ondergang lijkt te begeleiden, verzuchtte het nog maar eens. De mensen voor wie hij het doet, hebben de boodschap nog niet begrepen. Die zijn kennelijk niet al te snugger, als dat na anderhalf jaar politiek bedrijven nog niet is gebeurd.

Sippe lijsttrekker

Maar goed, wat kan hij er met zijn partij aan doen? Niet bij de pakken neerzitten, dat is duidelijk. Er zit maar één ding op. ‘We moeten hard werken om het vertrouwen van de kiezers terug te winnen,’ aldus de sippe PvdA-lijsttrekker.

Bram van Ojik, die met GroenLinks iets lijkt terug te komen, verklaart het lichte herstel van zijn partij door exact hetzelfde fenomeen. ‘We hebben er keihard voor gewerkt.’ En Emile Roemer, ooit gedoodverfd premier van Nederland en nu na verlies op winst met zijn SP, weet ook hoe dat komt. Ja jongens, het is zo eenvoudig. Keihard gewerkt.

Alsof dat het geheim van de overwinnaar is, keihard werken. Hoe calvinistisch! Als je maar hard werkt, en dat bovendien ook voortdurend zegt en op alle mogelijke manieren benadrukt, zul je worden beloond. Dat zien de mensen namelijk, dat je heel hard werkt. Alsof het er niet vooral om gaat waaraan je werkt.

Soberheid

Word je niet beloond – zoals in het geval van de PvdA – dan heb je kennelijk niet hard genoeg gewerkt. Het is bepaald een ontroerende mindset.

In dit verband denk ik even terug aan een paar zinnetjes die ik las in een recensie over de net verschenen biografie van Willem Drees (1886-1988), de sociaal-democraat en grondlegger van de verzorgingsstaat, ‘Vadertje Drees’ ook wel.

Drees, geheelonthouder en de soberheid zelve, kuierde elke dag tussen de middag op zijn gemakje naar huis, waar To zat te wachten met de bammetjes. Na de lunch weerom naar kantoor om daar het land verder te bestieren.

Vertrouwen

En aan het einde van de werkdag keerde hij terug naar huis, ditmaal waarschijnlijk wel voorzien van wat mappen voor de dag erna. Op mij maakt dit niet bepaald de indruk van iemand die keihard werkt om het vertrouwen van de mensen te winnen.

Misschien ligt het helemaal niet aan hard werken! Misschien gaat het de kiezer om de eerste plaats wel om wat een politieke partij te melden heeft en wat die voor plannen heeft met de kiezers en met het land.

Als je dat na ‘keihard werken’ nog niet hebt weten over te brengen, ligt het niet aan de arbeidzame uren, maar aan de boodschap.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.