stijl

De radicale collectie van Ronald van der Kemp

Door John de Greef - 01 september 2015

Moe van de hectiek in de mode komt ontwerper Ronald van der Kemp met een eigen, radicale collectie. Spontaan en expressionistisch.

Wie koopt dat toch allemaal? Het is een vraag die al langer door het hoofd speelde van Ronald van der Kemp (50) – tijdens het ontwerpen van collecties of bij het leveren van advies aan internationale modemerken. En wie kan dat allemaal betalen?

Vragen die hem herinneren aan de tijd dat hem als fashion consultant werd gevraagd om bijvoorbeeld naast de bestaande Escada-collectie van wel duizend stuks nog eens extra ontwerpen aan te leveren. ‘En wat niet verkoopt, wordt vernietigd!’

Van der Kemp bekommert zich om de stand van zaken in de goedkope confectie (ready to wear) en de kostbare couture. Hij heeft onder de titel Ready to Care met hulp van een schrijver een manifest opgesteld waarin hij zijn afschuw uitspreekt over de huidige mode als een dolgedraaide mallemolen.

Restjes

Met een industrie waarin een onder erbarmelijke omstandigheden geproduceerd kledingstuk soms de prijs van een cappuccino heeft. En een systeem waarin de populariteit van een modehuis met In­sta­gram-afbeeldingen van sterren belangrijker lijkt dan schoonheid of creativiteit.

Maar zijn betrokkenheid spreekt nu vooral uit de kledingstukken die in zijn appartement in Amsterdam hangen, met zijn initialen RVDK op het label. Een collectie van unieke, zeer diverse creaties, samengesteld zonder enig thema of seizoen. Een statement in textiel en leer, soms genaaid, en ook wel geassembleerd uit restjes. Zoals een jasje van stukjes nieuw, maar door de luxe-industrie als restmateriaal afgedankt slangenleer.

Het is een collectie in sterk afwisselende materialen, dessins en decoraties op verrassende plekken. Zo klimt een geborduurde pauw bijna over de schouder van een cape. Kleren die overduidelijk met spontaniteit zijn ontworpen en met opmerkelijke zwier zijn vervaardigd.

‘Demi-couture’ volgens Van der Kemp, met het prijsniveau van luxe confectie van designlabels, maar dan met veel handwerk en eventueel op maat gemaakt. Zonder de perfectie en pasbeurten die de echte haute couture kenmerken. Zijn creaties laten zich omschrijven als radicale, rauwe couture. ‘Mijn hele leven gingen zaken mis als ik ze te mooi of te perfect wilde maken,’ zegt de in 1989 aan de Rietveld Academie in Amsterdam afgestudeerde ontwerper.

Voorliefde

Hij is geen onbekende in internationale modekringen. Hij werkte in New York voor onder meer warenhuis Barney’s, in Parijs voor Guy Laroche en Céline, en in tal van andere plaatsen voor prestigieuze labels, zoals het kousen- en lingerielabel Wolford. Toen zich bij dat laatste merk vorig jaar weer een wisseling van de wacht in het management aandiende, besloot Van der Kemp dat het tijd was voor een omslag in zijn eigen carrière.

Hij keerde terug naar zijn oorspronkelijke en favoriete werkwijze, en vooral naar zijn eigen voorkeuren. ‘Ik heb altijd een voorliefde voor vintage gehad. Voor kleding die de tijd heeft doorstaan. Als een vrij kunstenaar ben ik spontaan unieke kleren gaan maken.’ Met oud bont, en sinds kort ook met materialen afkomstig uit de voorraad van het modehuis van de dit jaar overleden couturier Frans Molenaar.

Hergebruik bevalt Van der Kemp duidelijk, getuige ook jasjes geweven uit bonte stofrepen. Klanten die bij hem komen met een lap of een oud kledingstuk dat hem voldoende interesseert, wil hij ook bedienen met zijn interpretatie. Hij doet dat in een expressionistische stijl, die direct na de eerste intieme presentatie in het Parijse appartement van het Nederlandse fotografenduo Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin enthousiast werd ontvangen. Door media als de Franse Vogue, en ook door modellen als Doutzen Kroes en Kate Moss.

Zij dragen inmiddels RVDK. Dat is te zien op het door Van der Kemp gekritiseerde, maar blijkbaar toch wel nuttige medium Instagram.

Daar liet ook de bekende Amerikaanse ontwerper Marc Jacobs zijn bewondering blijken. Dat doet Ronald van der Kemp deugd, want ook al is zijn naam zeker niet onbekend in modekringen, hij meende dat Jacobs nooit van hem als solo-ontwerper had gehoord.

Elsevier nummer 36, 5 september 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.