John de Greef

Milaan-modeweek opent met militant mooie femme fatale

Door John de Greef - 22 februari 2013

Een dominatrix in mantelpak bij Gucci, een verwende bontdraagster bij Fendi, een semi-onschuldige sexpoes in schooluniform bij Fay en een bewust, ruwe New Look-schoonheid bij Prada. Milaan Fashion Week stelt de nieuwe, sterke en soms nogal strenge femme fatale voor als het beeld voor de komende winter. Opzij voor de powerwoman in het machtige mantelpak.

Vrouw als salontafel

Een paar weken geleden maakte ontwerper Frida Giannini bij de finale van de mannenshow van Gucci al een hoogzwangere indruk. Toen werd er gemeld dat ze bij de vrouwenshow niet aanwezig zou zijn in verband met de bevalling. Woensdag was ze echter wel bij de Gucci-vrouwenshow met een nòg hoopvollere buik. In een extra ruime tuniek bedankte Frida voor het applaus.

Behalve een enkele swagger (zo’n wijdvallend heuplang jasje in een overduidelijke A-lijn) waarin haar positie fraai tussen de ruime jaspandjes uit zou steken, kon ze zelf niets aantrekken van haar strenge, gestroomlijnde Gucci-collectie voor winter 13/14, die werd getoond door strakgekapte modellen.

De collectie bracht naast veel perfect in zandlopersilhouet gesneden jurken en sensuele mantelpakken (voor de modekenner erg Mugler-secretaresse-look uit de jaren tachtig) een nogal opvallende SM-sfeer met zich mee. Dit was vooral te danken aan huidstrakke, zwart leren coltruien, de lange, zwarte handschoenen en het kinky schoeisel. Frida Giannini was niet bepaald in een roze of lichtblauwe babykamerstemming. Ze inspireerde zich op Allen Jones, de twijfelachtige Britse kunstenaar die graag in schaars zwart leer gestoken vrouwenbeelden als salontafel of zitstoel afbeeldde.

Met rijke palmbladmotieven,  een avondmode vol veren en borduursels en altijd effectieve Shirley Bassey-glamour met veel doorkijk op de huid, werd het beeld enigszins verzacht, maar de ongenaakbare vrouw tekende zich hard af in deze interessante, maar beslist minder romantische Gucci-collectie.

Modeshow als mangastrip

Fay, evenals Tod’s en Hogan onderdeel van het succesvolle Diego della Valle-imperium, gaf voor de tweede keer een modeshow. De ontwerpers Tomasso Aquilano en Roberto Rimondi (ex-Ferrė) kwamen met een collectie waarbij een korte en strakke schooluniformmantel met microplooirokje de slanke spil was. Soms leek de show bijna een leuke, preppy Japanse Mangastrip waarbij een perverse meisjes-erotiek gevaarlijk op de loer lag.

Maar de bedoeling was vooral om te laten zien dat de Fay-jas, met de herkenbare Fay-knoophaken ontleend aan de brandweerjas of grote sierknopen als een ouderwetse broche, de decoratieve allure van Britse regimental strepen en vlotte Schotse ruiten kon uitdragen. En zonder de te korte plooirokjes, zullen de sierlijke Fay-jassen  – gewoon gedragen op een jeans – straks ongetwijfeld hun schooluniform-context verliezen en winnen aan volwassen uitstraling.

Gokken op een zebra

De speciale Hogan-collectie die ontworpen is door stylist Katie Grand (voor deze zomer nog opgesierd door vrolijke pop-art-hartjes) is voor de winter ’13 voorzien van een zebra-motief. Hoogst onoorspronkelijk, maar waarschijnlijk, zo gok ik, ook hoogst attractief en effectief voor Hogan als wereldwijd begeerd merk. De opkomst bij de presentatie was voor de eigenlijk kleine Katie Grand loves Hogan-collectie overweldigend.

Een pluim van bont

Een bontpluim als een hanenkam op het hoofd met strak ingevlochten haar, bont aan de armband, bont aan de pootjes van de brillen (gelukkig, nooit meer koude brilpoten, dankzij Fendi!) en bont aan de hooggehakte pumpslaarsjes. Zelfs een riante bontpluim bungelend aan een bonttas. Geen moment vergeet je tijdens de Fendi-show dat Fendi een bonthuis was voordat het met de hulp van Karl Lagerfeld een modehuis werd.

Over de lange, spiegelende catwalk waar de gestileerde F van Fendi zich vele malen in reflecteerde omdat muren en het decor een legioen aan F’s  toonden, gingen allerlei grafische ontwerpen. Kleurige strepen domineerden andere outfits, ook in bontjassen, bontpakjes. Daarnaast vielen grote cirkelvormen op.

Het bijzondere aan de Fendi-mode vol fun fur is het ongeremde modernisme zonder nostalgische referenties (typisch Karl L.). Daarin schuilt ook een zwakte: halve bontjassen over de rechter lichaamshelft gecombineerd met een getailleerde jurk als linker lichaamshelft klinken in de omschrijving even wonderlijk als ze er in werkelijkheid uitzien. Maar als experiment was Fendi indrukwekkend modern.

New Look van Prada

Hoeveel nieuwe interpretaties van de befaamde New Look zijn er mogelijk en succesvol? Met de recente Prada-show kunnen we er een respectabele en zeker geslaagde nieuwe New Look-variatie bij optellen. Onder natte kapsels en soms blote schouders en wijdgespreide V- decolletés presenteerde Prada een wonderlijk sterke collectie met alleen maar jurken, (bont)jassen en mantelpakjes.

De nieuwe look van Prada omvat sierlijke, brede manchetten (soms van bont), wijd uitwaaierende, kuitlange rokken, slankere jurken in bouclé-mantelstreepstof en New Look-japonnen in asymmetrische uitvoering, gedeeltelijk gepailleteerd. Uiterst charmant en vrouwelijk, maar ook een beetje onttakeld chic en ongepolijste elegantie, zeker boven clowneske mannenschoenen.

Alles bij elkaar weelderig en tegelijk ook een anti-chicstatement doordat er geen sieraden, maar wel tassen in boodschaptassenformaat werden gedragen. Kortom een ingewikkelde schoonheid waarop Miuccia Prada een uniek patent heeft.  Maar als iemand mij verteld had dat een geheel fris herrezen en zeer oorspronkelijke John Galliano achter de schermen een beetje had mee geholpen, zoals onlangs bij Oscar de la Renta, zou ik het bijna geloofd hebben. Hoewel, Miuccia Prada is als solo-ontwerper sterk genoeg om haar geheel eigen kijk op het mantelpak, de bontjas en de bontswagger à la Dior te leveren.

Maar wat blijft het toch een voorrecht om haar visie ieder halfjaar zo mooi uitgemeten in een indrukwekkend decor (ditmaal schaduwen van desolate hekwerken, een enkele gedrapeerde fluwelen lap en omgevallen blokken) te mogen zien.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.