John de Greef

Veel fantasie rond Arnhem Mode Biënnale. Als dat maar goed komt

Door John de Greef - 11 maart 2013

Een persconferentie vrijdag 8 maart toonde aan dat curator Lidewij Edelkoort met verve haar visie op ‘fetishism in fashion’ uit wil dragen met de vijfde Arnhem Mode Biënnale. Of stad, publiek, sponsors en vooral de organisatie er ook zoveel zin in hebben, blijft voorlopig de grote vraag.

Dat ik vaak opkijk naar Lidewij Edelkoort, heeft te maken met de mooie illustratie die vriend Ferry Schoew mij gaf om mijn werkkamer mee te sieren. Onder zijn alias Ferdinand maakte hij jaren geleden een portret van trendforecaster en nu ook curator van de Arnhem Mode Biënnale, Li(dewij)Edelkoort. Behalve een dagelijks prettig gezicht om naar te kijken, komt dat portret nu goed van pas om hierbij af te beelden.

Want, zo werd afgelopen vrijdag drie keer gebiedend verteld bij de persconferentie van de vijfde Arnhem Mode Biënnale, nu kortweg MoBA 13, het was beslist niet toegestaan om Li Edelkoort te fotograferen of te filmen. Ongetwijfeld een kwestie van streng imago-beheer van Edelkoort. Een punt waar de MoBA-organisatie misschien ook eens wat extra aandacht aan moet schenken, want de presentatie was, afgezien van Edelkoorts betoog over de inspiratie en de mogelijke inhoud van de 5e editie, een zwakke vertoning.

Met de rug naar het publiek

We kwamen met velen vroeg naar Arnhem om te horen of het allemaal goed gaat met de voorbereidingen van de MoBA, die 8 juni al van start moet gaan. Spannend, vooral nadat de conferentie vijf weken was uitgesteld, omdat de financiële grondslag nog weinig solide bleek om alle plannen die Li Edelkoort al eerder naar voren bracht te realiseren.

De niet bepaald overrompelende vorige biënnale-editie in 2011, die nogal met de rug naar het publiek was georganiseerd, heeft weinig bezoekers getrokken en leverde een financieel debacle op. Samen met de huidige economische malaise nou niet bepaald een gespreid bedje om de vele Arnhemse ambities waar te maken.

Kil ontvangst

Je zou denken dat zo veel belangstelling vooraf de MoBA-organisatie erg gelukkig zou maken. Een pracht kans om enthousiast te tonen hoe straks ook de vele gewenste bezoekers zich welkom kunnen voelen en wentelen in die spannende wereld van mode en fetisjisme. Als dat zo was, werd dat verstopt achter een uitermate koel ontvangst.

Eerst letterlijk met een onaangename wachttijd in de winterkou buiten of opgepakt in een kil halletje. En toen de zaaldeur eindelijk openging door korzelig toegesproken te worden door een dame die zichzelf geheel vergat of te belangrijk vond om zich voor te stellen of maar gewoon goedemorgen te zeggen. Na, wat later bleek deze voorzitter van het bestuur, Annelies Verstand-Bogaert, las de wel geïntroduceerde modebiënnale directeur Olga Godschalk een A-4tje voor waarop ze had geschreven dat ze verheugd was. Ze verbeeldde het niet. Ook een meer praktische invulling over de vierdeling van het voorgenomen programma bleef buiten beeld. Ook enig goed inzicht over de financiële grondslag bleef uit.

Op een koopje

Gelukkig was Lidewij op dreef met haar presentatie over fetisjisme en fashion als publiekstrekkend thema en haar visie op dit veelzijdige onderwerp (van babyslap tot spannend schort, van bindende veters tot voorliefde voor leer, masker of manchetknoop). Ze kwam met veel fantasie tot maar liefst 13 facetten die allemaal aan bod moeten komen, straks in juni en juli op de expo.

Maar als je de inhoud van nu afzette tegen haar vorige presentaties, merkte je dat er allerlei oorspronkelijke ideeën (parachutistenmodeshow, samenwerking met de dierentuin, exposities met en over Dries Van Noten, Madame Grès, Javaanse exotica en nog veel meer) niet meer werden besproken.

Volgens Lidewij was de huidige, aanhoudende crisis er schuld aan dat geldkranen dicht, mankracht weg en deuren gesloten bleven en er veel op een koopje (‘shoestring budget’) moest. Maar Li ging er uitermate positief tegenaan.

Budgettaire moeilijkheden

Dat er bij het vragen stellen achteraf de aandacht van inspiratie en inhoud zich al snel verplaatste naar de budgettaire mogelijkheden en moeilijkheden van het hele modeprogramma is gezien het gedeeltelijk mislukken van de vorige biënnale uitermate logisch.Hét moment voor directeur Godschalk om aan het woord te komen en verwachtingen en verantwoordingen duidelijk toe te lichten en deze last niet bij curator Edelkoort te laten.

Dat deed de directeur, maar wel zo uitermate nietszeggend (of was het bewust niets willen zeggen – maar waarom dan in hemelsnaam een persconferentie beleggen?)dat er slechts vrees voor MoBA 13 overbleef.

Zal fantasie winnen?

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.