John de Greef

Rel om ouderwets goede show van Jean Paul Gaultier

Door John de Greef - 10 juli 2013

De prettige, maar niet bijster eigentijdse couture-show van Jean Paul Gaultier leverde een bitterzoete Style.com-recensie van Tim Blanks op. Gaultier reageerde daar weer zuur op. Dus een rel, nou ja, relletje!

Ach, als de mode al een waarheid kent, dan ligt hij ook in deze sector gewoon in het midden.
De feiten: ontwerper Jean Paul Gaultier (61) toonde begin juli in Parijs een ouderwets goede couture-collectie voor najaar 2013. Met het accent op goed én ouderwets. Met veel wilde dier-dessins. Zelfs tot in het haar was het woeste panterpatroon verwerkt. Best knap.

En Tim Blanks, de veelgelezen criticus van Style.com, die in elk artikeltje altijd een archaïsch begrip weet te gebruiken dat tot googlen noopt, vond dat Gaultier onder de maat bleef.

En dat Gaultier nu met de keuze van tv-reality ster Nabilla als model, waar hij vroeger in zijn gloriedagen vedettes als Madonna en Björk op de catwalk bracht, ‘a bit down-market’ ging. Dus zich richtte op lager publiek (gek dat Tim Blanks niet Hoi Polloi gebruikte).

En die kritiek vond Gaultier weer een persoonlijke aanval. Waardoor hij in een open brief de autoriteit Tim Blanks aanraadde om maar niet meer zijn tijd verdoen met Gaultier-shows.

Actueel gevoel

Met het schrijven van zo reactie toonde Gaultier weer wel veel gevoel voor actualiteit te hebben, want de laatste seizoenen heeft zowel Oscar de La Renta als Hedi Slimane ook zo openbaar gereageerd op kritieken van Cathy Horyn van de New York Times, waarbij vooral Slimane zich heel scherp een slechte verliezer toonde.

Reacties die weer veel reacties opleverden.

In de hitte

Terug naar de haute couture van Gaultier. Die is speels, subliem gemaakt, maar ook tegenzeggelijk niet hoogst actueel door het sterke retro-effect van de altijd mooie creaties. Niets erg, de ontwerper Gaultier heeft creatieve wonderen verricht in de jaren tachtig en beginjaren negentig, en blijft zonder meer boeien. Dat bewees zijn zeer succesvolle expositie in Rotterdam onlangs nog.

Maar Gaultier heeft nu eenmaal een handschrift dat gedateerd is. De stijl van bijna iedere ontwerper stolt met de jaren. En Gaultiers aanpak van shows is uitgesproken en herkenbaar. En, de ene keer valt dat wat beter dan de andere keer. En ditmaal kwam de superluxe couture van Gaultier bij Tim Blanks wat gewoner, zo niet goedkoper, over.

Waarbij gezegd moet worden dat ook de rest van het publiek niet overmatig enthousiast reageerde. Begrijpelijk in de tropische hitte die sterk drukte op de show. Critica Suzy Menkes, die de show ook niet subliem beoordeelde, had zelf duidelijk zichtbaar moeite om niet knikkebollend de show te verslaan.

Panter en perfectie

Wel jammer, want het was allemaal zo leuk bedacht en zo razendknap uitgevoerd. Actrice Catherine Deneuve zat in publieksvak ‘Tigresse’. Mijn stoeltje (chique couture wordt meestal op mini-meubilair bekeken) stond in sector ‘Lynkx’. En op het podium liepen verleidelijk veel fatale vrouwen als beeldschone wilde katten.

In creaties met flink veel bont, veren en vooral beestachtige fantasie met hier een daar een mallotig Pierrot-hoedje op het haar in pantermotief of enorme patatzakken aan de dijen. 
De opvallende vormgeving refereerde sterk aan de glorietijd van Gaultier-zelf, maar ook aan Montana’s visie uit de jaren tachtig. En hier en daar kreeg ik een visioen van de Nederlandse Frank Govers.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.