John de Greef

Dramatisch eind aan New York Fashion Week met Marc Jacobs

Door John de Greef - 13 september 2013

Naast veel lichtvoetige frisheid viel er er bij de zomermodecollecties 2014 in New York ook romantiek te bespeuren. Marc Jacobs, geholpen door de weergoden, wist de modeweek op apocalyptische wijze af te sluiten met een intrigerend theatraal modebeeld onder het motto: Verzopen Victoriaans.

Michael Kors lichtte aan een groepje pers de dag voor zijn show op woensdagochtend zijn nieuwe zomermode toe.

Hij vond dat veel in het leven en in de mode te snel en te gedachteloos verliep. Als compensatie wilde hij terug naar de romantische tijd van eind jaren veertig en jaren zeventig. ‘Think Katherine Hepburn and think Fay Dunaway!’

Maar het moest volgens Kors niet te soft worden. Dus klassiekers die je in alle seizoenen kon dragen, combineerde hij op een andere wijze. Daarom een met bloemen geborduurde sleepjurk onder een trenchcoat. ‘En naast zachte zaken ook graag wat stevigs of hards als contrast!’

Hij hield zich aan zijn woord. De Kors-show was beslist romantisch, maar behield wel een eigentijdse frisse verleidelijkheid. Een shortje ging onder een bontje. Naast keurige plooirokken waren er ook doorkijktops. En veel luxe die uiterst draagbaar bleek.

Extreem jong

Hoogst opmerkelijk en fijn verrassend: bij Ralph Lauren geen spoortje van zijn gebruikelijke nostalgie naar vervlogen tijden of wegdroomromantiek, maar een jonge, kleurige collectie. Met als enige historische referentie de minimode uit de swinging sixties, maar niet al te letterlijk. Wel veel bloot been.

Entree en catwalk bij de show oogden al on-Laurenachtig kaal. In plaats van hertengewei-kroonluchters en oud visgraatparket van vorige keer, dit maal een glanzend perspex runway en een louter zwart-wit, strak decor.

Blote rug

Met ook meisjes in zwart-witjurkjes en pakjes als schooluniformen en newsboycap op het hoofd startte de show. Niet al te braaf, want het korte kostschooljurkje nummer twee was deels in zwart leer uitgevoerd en had blote armen en blote rug.

Naast enkele voortreffelijk gesneden mannenpakken in sensuele vrouwelijke rondingen en witte kleren overdekt met witte bloempjes, knalde Lauren keihard met kleuren als parkietgroen, kanariegeel en papegaaiblauw.

Andere van zijn kostbare ontwerpen, mini-kort maar ook feestelijk lang, durfde hij in nog fellere fluotinten uit te voeren.

Hogere textielkunst

Een vlammend rode, aansluitende galajurk met geraffineerde vloerlange cape sloot de succesvolle show af. Een creatie die aan Máxima tijdens de Koninklijke inhuldiging deed denken en helemaal niet meer aan de meisjesachtige uniformpjes waarmee deze levendige Ralph Lauren-show begon.

In het über-decente Amerika kan een enkele vrouwentepel in het openbaar al een rel veroorzaken, zoals Janet Jacksons ‘nipplegate‘ bewees.

Bloot van boven tot ver in de schaamstreek voor mannen is daarentegen de gewoonste zaak, en met temperaturen tijdens deze New York Fashion Week die soms flink boven de 35 graden in de schaduw opliepen en een ultrahoge luchtvochtigheid, die aanvoelde als kleffe nattigheid, is dat wat de halfblote mannen betreft begrijpelijk.

Plooirokken

Daarom was het zo opvallend dat er bij de shows voor zomer 2014 talloze blote borsten achter doorkijkvoile over de felverlichte catwalks gaan. Erg on-Amerikaans, maar leuk lichtvoetig.

Transparantie, maar in een vrij fatsoenlijk variant, was een van de algemene tendensen die ook bij de show van de Calvin Klein Collection aan bod kwamen. Zo ook zwart naast wit en plooirokken. Maar in alle andere opzichten was deze collectie uniek.

Het was hogere textielkunst met constructies en vouwsels van stofpanelen rond het lichaam. Met een trenchcoat opgebouwd uit brede, nauwelijks met elkaar verbonden verticale stofbanen. Met kleurige draden die uit wonderlijk zwarte weefsels kringelden.

Letterlijk beeldschoon

En met creaties die bestonden uit swingende franje in zwart-wit.

Francisco Costa, nu tien jaar de ontwerper achter de Calvin Klein Collection, is een meester in het maken van draagbare sculpturen die slechts een groot makke hebben: ze omschrijven lukt niet.

O ja, en ze staan beter dan dat ze zitten, en ermee fietsen lijkt helemaal onmogelijk. Maar wel letterlijk beeldschoon.

Marc Jacobs’ minder dure, maar jongere lijn, Marc by Marc Jacobs, is altijd het overtuigende bewijs dat ontwerper Jacobs heel goed in staat is om kleren te presenteren waarmee mannen en vrouwen zo de straat op kunnen, zonder daar erg op te vallen.

Pyjamaparty

De collecties hebben doorgaans zelfs een lichte grauwsluier. Zeker niet onrealistisch als veilige straatmode, maar op de catwalk soms wat gewoontjes.

Marc Jacobs zelf droeg de laatste tijd veel kleurige pyjama’s als dagkleding en besloot ook van zijn Marc by Marc Jacobs-show dinsdagmiddag dit keer een vrolijke pyjamaparty te maken.

Weg met degelijk en dof. Hallo glans, glitter, opvallende dessins van golvende lijntjes, tangram-kleurvlakken, sterren en speelsheid. Man en vrouw gingen in pyjama-achtige smokings voor alle uren van de dag gekleed.

Na de zondvloed

Donderdagavond, stipt acht uur, startte, als late en laatste presentatie van de New York Fashion Week, de grote Marc Jacobs-show met zijn eerste en luxe collectie uitsluitend voor vrouwen.

Het tijdstip dwong om nog een nachtje New York bij te boeken. Maar ja, een Jacobs-show is alle moeite waard. Ook een bedorven linnen pak en verwaterde schoenen.

Want om half acht brak er een meer dan hevige bliksem-en-donderbui uit boven Manhattan. Het type noodweer dat Noach zijn ark deed bouwen. Zelfs chique redactrices en inkopers die door chauffeurs werden afgezet voor de grote Armory Hall,verzopen bijna in de paar meter tussen town car-portier en de entree.

Treurige rioolbuis

Hoe kreeg Jacobs het voor elkaar? Zijn decor was namelijk een triest beeld van theatergordijnen waarvoor een vernield zwart strand vol aangespoelde en kapotte tuinstoelen en parasols in XXXL-formaat en een verdwaalde cola-automaat en treurige rioolbuis. Après le déluge.

De modellen, alle achtenveertig met blonde Jeanne d’Arc-pruikjes (heel geraffineerd met donkere uitgroei), leken na een zondvloed maar wat aangetrokken te hebben uit een verkleedkist vol victoriaanse theaterkostuums voor rouwscènes.

Extra brede huzaarjasjes vol zwart galon, gitten en kwastjes gingen boven kniebroeken. En lange romantische jurken maakten ondanks transparantie, tropische bloemdessins en veel versieringen toch een wat ingetogen

indruk.

Milde bui

Er liep ook nog een verdwaalde sweater tussen met het golfmotief uit het Coca Cola-logo om de vervreemding sterker te maken.

Maar ondanks de droevige, apocalyptische sfeer, versterkt door dreigende muziek, was bijna elk weelderig kledingstuk, zonder het bizarre showdecor, de botte pruik en de platte witrubberen sandalen die door het zwarte grit van de catwalk ploegden, een prachtontwerp.

Mode die in een andere daagse, of zelfs feestelijke context opvallend mooi zal staan.

Twintig over acht, na de show, was de stortvloed veranderd in een mildere bui.En het publiek gaar gestoofd, want Jacobs had grote ventilatoren met hete lucht ingezet om de sfeer echt broeierig heet te krijgen.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.