John de Greef

Aziz stapelt op excellente wijze het ene cliché op het andere

Door John de Greef - 24 januari 2014

De Amsterdamse modedagen zijn weer van start gegaan met donderdagavond twee flinke modeshows. Mattijs bracht een ode aan Vincent van Gogh, die niet optimaal uit de verf kwam. De multi-culti- en mode-gemeenplaatsen van Aziz troffen uitstekend doel.

Volvo is als sponsor van de Amsterdam Fashion Week vertrokken. Mercedes Benz reed binnen en is nu, evenals in New York bij de Fashion Week daar, naamgever van het modeprogramma op het terrein van de Westergasfabriek in de hoofdstad: Mercedes-Benz Fashion Week Amsterdam.

Modedagen met een discutabele kalender (weinig aansprekende namen), maar wel knap dat de organisatie het hoofd boven water weet te houden en donderdag een platform wist te bieden aan twee min of meer bekende ontwerpers

Riskante Van Gogh

De eerste was Mattijs van Bergen, kortweg Mattijs. Zijn show opende met een door actrice Jolanda van den Berg lief gezongen: ‘Starry, starry night‘ van Don McLean. Een draak van een gevoelig nummer, waar iedereen zich wel eens aan vergrijpt, liefst na wat drank en met veel sterren aan de hemel. Maar als ouverture voor een serieuze modeshow uiterst riskant vanwege overbekend vals sentiment.

Zoals ook het werk van Vincent van Gogh als direct herkenbare inspiratie voor een collectie beslist niet eenvoudig blijkt. Vooral niet als er vrij letterlijk linnen kleding is beschilderd en bloesemtakken en zonnebloemen als dessins worden gebruikt. Mattijs lukte het eigenlijk niet om voorbij het gevreesde niveau van kunst-op-het-koekblik te komen, doordat hij te makkelijk (en vaak te rommelig) zijn inspiratiebron omzette tot mode.

Uitbundig

Het maakt hem beslist geen slecht ontwerper. Hij weet met zijn handelsmerk, weelderig plissé, plus een wat afwijkend kleurgevoel wel degelijk indruk te maken. Maar Mattijs blijkt niet het raffinement t e hebben om te overrompelen met een grote presentatie van een totaal-collectie die echt als geheel indruk moet maken. Dat deed hij overigens twee jaar geleden wel toen hij met allerlei bonte resten stof een uitbundige (kleinere) serie kleren in elkaar zette waar mee hij de Dutch Fashion Awards won. Misschien moet hij juist zijn spontaniteit veel beter leren onderkennen en inzetten.

Strenge regisseur

Aziz Bekkaoui, die tot ruim tien jaar geleden onder zijn voornaam al geregeld shows gaf, onder meer in Parijs, heeft de laatste jaren zijn weg vooral gevonden in het kunstcircuit met grote performances en samenwerkingen met musea.

Hij wist nu met zijn wat keurige ontwerphandschrift en veel gevoel voor precisie het publiek danig te overrompelen. Vooral door optimaal gebruik te maken van zijn verworven kwaliteiten als toneelbeeldmaker en strenge regisseur (hij regisseerde ook zijn eigen finale-opkomst als onderdeel van de show).

Cocktail

Met juist allerlei clichébeelden, en contrasten mixte hij een modecocktail vol verrukkelijke verrassingen. Hoofddoeken, chassidische bonthoeden, heel veel zwart kant (ook voor mannenbenen) brutale streetwear en weelderige couturestukken, sterren, goud en glitter, folklore en city-kleren, plus de eeuwige spanning van mannelijk en vrouwelijk.

Eigenlijk alle, bijna tot op de draad versleten, gemeenplaatsen uit de vier windstreken zette hij samen in voor een show die een opmerkelijke vrijheid uitstraalde. En ondertussen liet Aziz ook nog even zien dat hij een bekwame textiel-ingenieur is die voortreffelijk, praktische kleren kan ontwerpen en perfect laat uitvoeren.

Volg John de Greef op Twitter

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.