John de Greef

De film Yves Saint Laurent: modedrama voor dummies

Door John de Greef - 25 maart 2014

Verrukkelijk om zoveel oorspronkelijke Yves Saint Laurent-ontwerpen weer te zien optreden in een film vol sfeervolle decors. En acteur Pierre Niney heeft een griezelig goede gelijkenis met de echte Yves. Maar meeslepend wil het lange, erg lange verhaal van de ontwerper, zijn business- en bedpartner Pierre Bergé en hun thuis en modehuis maar niet worden.

Al tijdens zijn leven was de wereldberoemde Franse modeontwerper Yves Saint Laurent, kortweg YSL, veelvuldig het onderwerp van artikelen en fotoreportages. Ook na zijn dood in 2008 op 71-jarige leeftijd leefden de ontwerper en zijn mode voort. Zo ook zijn complexe liefde- en zakenrelatie met Pierre Bergé (83), een zeer te respecteren bullebak van een zakenman en mecenas.

YSL de Musical

YSL bleef in de aandacht door het voortgaande modehuis, exposities, boeken en documentaires zoals YSL – His Life and Times (2002) en YSL – L’Amour Fou (2010). De laatste, een zeer geslaagde docu-film, wordt misschien overtroffen door nog weer een nieuwe YSL-film die voor later dit jaar op stapel staat. Maar zeker niet door de film ‘Yves Saint Laurent’ van de Franse regisseur Jalil Lespert die 10 april in Nederland in roulatie gaat. Wel veel YSL bij elkaar. Kunnen we eerdaags ook YSL de Musical verwachten?

Rijk archief

De cosmeticatak van YSL was zo vriendelijk om al een première van de YSL-film aan te bieden met wat aandacht voor een serie nieuwe YSL-make-up-kleuren, Couture Palette, die in Mondrianeske doosjes deze zomer in de verkoop gaan. De film is tot stand gekomen met welwillende medewerking van Pierre Bergé en dat betekent dat er voor de aankleding uit het rijke YSL-archief geput kon worden.

Prettig om zo toch nog even deelgenoot te zijn van historische modeshows ook al worden ze door de figuranten net iets te nadrukkelijk nagespeeld. Want ja, hoe verbeeld je een succesvolle show uit het verleden met ooit shockerend nieuwe mode? Met ohlala en instemmend en uitbundig applaus.

Getormenteerd talent

Groot pluspunt is de acteur Pierre Niney, die sterke gelijkend op de oorspronkelijke Yves, het getormenteerde modetalent geloofwaardig neerzet. Ook Guillame Gallienne,  als de dominante ‘patron’ Pierre Bergé, doet het goed. Maar het blijft erg ongemakkelijk dat het hele verhaal verteld wordt door de ogen van die Bergé waarvan niet alleen de stem, maar ook de dominante geest als een schaduw over de film hangt. Bergé gaf uiteraard zijn goedkeuring aan deze film en sprak zich ook al uit tegen de komende YSL-film.

 

Naast mooie decors en mooie mensen (een erg aantrekkelijke Charlotte Le Bon biedt als model Victoire enigszins evenwicht aan de vele, uiteraard knappe homomodemannen) stapelen de clichés zich wel erg op elkaar. Alsof de regisseur het turbulente leven vol ‘sex, drugs en Maria Callas’  van de couturier voor dummies in beeld wil brengen. Dat is niet erg, want niet iedereen kent het reilen en zeilen van een modehuis, maar iets meer abstractie overtuigt vaak beter.

Karl als Karl

Vooral de sterke attentie om het hele verhaal zo authentiek mogelijk te realiseren, gaat vervelen. Zo lijkt een jonge Karl Lagerfeld, ooit bevriend met YSL waaraan hij zijn vriendje verloor, ook echt op ontwerper Karl Lagerfeld in de jaren zeventig. Maar ondertussen vergat de filmmaker andere keuzes te maken en wordt het een uitgesponnen historie over een talentvolle, maar nerveuze modeontwerper, zijn entourage en zijn liefdespartner Bergé die de rol van beschermheer op zich moet nemen.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.