John de Greef

Een modemusical in een museum? Je moet maar durven

Door John de Greef - 06 juni 2014

Het Centraal Museum in Utrecht toont tot en met 30 november een flink aantal antieke en actuele stukken uit het kostuumdepot. Dat klinkt weinig opwindend. Maar mode-illustrator Piet Paris werd gevraagd voor selectie en inrichting.

En dat levert een expositie met fijne spanning, veel mooie mode en grappig getwist over smaak op.

Het heeft iets ontzettend kinderachtig. Je kiest voor een expositie in een serieus museum als thema Musical. Je verklaart de twee verzonnen zussen Chantal en Simone (goh, waar kennen we die namen toch van?) tot ster.

Simone houdt van modern en minimalistisch. Chantal van traditionele romantiek. En via diverse musical-gerelateerde scenes (van rode loper tot achter de coulissen ) toon je de strijd tussen de diametrale smaken van de zussen.

En allerlei kledingstukken en accessoires van diverse oorsprong en uiteenlopende periodes uit het museum, combineer je daarbij tot aankleding, terwijl je beeldende kunst gebruikt als decor.

Glansrol

Maar ja, als de regisseur van deze museale modemusical Piet Paris is, blijkt de hele productie bijzonder de moeite waard.

Piet Paris is bevlogen, werkelijk zeer begaan met modevormgeving en kunst en weet met zijn talent juist zo mal idee als een musical in een museum om te zetten tot een geslaagd raamwerk voor een interessante expositie van depotstukken. Met een glansrol voor de modevormgeving van diverse tijden.

Illustrator en vooral modekenner Paris had als creatief directeur van de eerste drie edities van de Arnhem Mode Biënnale al laten zien dat hij met veel fantasie en een enorme gedrevenheid actuele mode op een geweldige wijze op de voorgrond en in een speelse context wist te plaatsen.

Spektakel en naakten

In Utrecht bood het Centraal Museum Piet Paris toegang tot de meer dan 10.000 items uit het depot van de kostuumcollectie.

Ter ondersteuning van de diverse scenes die de tentoonstelling brengt en als demonstratie van de smaken van Chantal en Simone kon de ‘moderegisseur’ ook nog uit de uitgebreide kunst- en designverzameling van het museum kiezen.

Styling

Met veel liefde, kennis en een sprankelende verbeeldingskracht in combinatie met een goed gevoel voor styling heeft Piet Paris samen met het museum-team met de depotstukken een geheel gebouwd dat zowel spektakel als verstilling brengt. Met veel beeldende kunst die ditmaal dienstbaar is aan de mode.

En deze rijke schatkamer vol mode staat op zijn beurt geheel in dienst van de verbeelding van de vrouw. Overigens wie liever vrouwen zonder aankleding ziet, moet even in de zaaltjes direct naast Mode, de Musical-expo kijken. Daar hangen vrij expliciete naakten van Jeroen Hermkens.

De getoonde mode uit de museumcollectie is (dankzij de tegenstrijdige smaakopvattingen van Chantal en Simone) uiterst divers, maar oogt soms opmerkelijk modieus. Zo combineert een sierlijk schoudermanteltje uit 1895 mooi met een nieuwe feestjurk van couturier Claes Iversen.

En een bonte Bevrijdingsrok, gemaakt van textiele resten uit de Tweede Wereldoorlog, gaat moeiteloos onder een bloes die Viktor & Rolf meer dan een halve eeuw later uit de Amerikaanse vlag knipten.

Chique

Daarnaast staan er ook ontwerpen die als duo de uiteenlopende smaak van Chantal of Simone uitdragen. Zoals een chique, minimalistisch pak van Alexander van Slobbe naast een dramatisch geconstrueerd ontwerp van Comme des Garçons. Voor de fijnproever: beide zijn schuin uit de stof gesneden.

Verschillen en overeenkomsten in stijl en smaak worden vaak herhaald op de expo. Ook door allerlei design-objecten als kapstokken, oplichtende kandelaars, tikkende klokken en theeservies (een voor Chantal, een voor Simone).

En omdat Musical het thema is, klinkt er ook een bewerkte Tea for Two-deuntje, dat de bezoekers subtiel verrast, maar de suppoosten op zaal waarschijnlijk tot waanzin zal drijven voor 30 november.

Gespleten karakter

Bij de expositie verschijnt ook het boek Mode, de Musical. Ik zou het graag aanbevelen omdat het er zo aantrekkelijk uitziet. Maar helaas, dat kan niet want ik heb er zelf ook tekst voor mogen aanleveren.

Een hoofdstuk over het goed gespleten karakter van Piet Paris dat zowel zijn werk als deze expo domineert. Overigens voor u roept: nepotisme! Piet Paris versterkt sinds kort de redactie van Harper’s Bazaar, een concurrerend tijdschrift dat in augustus op de Nederlandse markt verschijnt.

En de tentoonstelling kwam tot stand in samenwerking met magazine Elle. Gelukkig hangt er op de expo ook een fraaie Elsevier-tekening van Constance Wibaut.

Volg John de Greef op Twitter

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.