John de Greef

Mannenmode in Milaan: oude Armani-stijl blijkt behoorlijk nieuw

Door John de Greef - 25 juni 2014

Elseviers moderedacteur John de Greef blogt vanaf de Milanese catwalk, waar de mannenzomermode voor 2015 wordt gepresenteerd.

De typische Armani-mix van sport, traditie en veel souplesse uit de jaren tachtig werd niet alleen door Armani zelf gepresenteerd.

Vele ontwerpers in Milaan keken een beetje af bij de oude Armani op zoek naar nieuwe nonchalance. Bij Gucci kozen ze ook een ouderwets idee: de collectie ging kopje onder in een kleurig matrozenthema.

Nonchalanter

De bijna-tachtiger Giorgio Armani bemoeit zich nog dagelijks met alles dat zijn naam draagt – tot schrik van zijn medewerkers. Daardoor heeft de Emporio Armani-collectie de speciale Armani-touch.

Het is de bijna eigenwijze behoefte om nieuw en afwijkend te zijn. Ditmaal met sterke zwart-witcontrasten.

Gelukkig toonde de Emporio Armani-mode ook de vertrouwde Armani-combinatie tussen traditie en sportswear. Dat laatste is het grote thema van de mannenmodedagen in Milaan voor zomer 2015.

Alles oogt wat nonchalanter, vaak met een vette knipoog naar Armani of naar andere modeontwerpers of -thema’s uit de jaren tachtig.

Heel toepasselijk is het dan ook dat de Giorgio Armani-show Echi di Armani (echo’s van Armani) heette. De Armani-stijl echoot inderdaad door in heel wat collecties, zoals bij Bottega Veneta.

Daar gaf ontwerper Tomas Maier een prachtige update van de typisch Armani-mix van sport en traditie in de soepelste opvatting.

Maar Armani-zelf kan ook alleraardigst omgaan met zijn eigen archief, getuige zijn Giorgio Armani-show dinsdagochtend. Het werd een ouderwetse Armani-show. Alles even soepel, sportief en semi-stoer als dertig jaar geleden.

Piraterij

Het decor bij Gucci was een zwart-witprojectie van zacht golvend, door de zon beschenen water. De Gucci-collectie was ook een en al nautische elementen, maar minder abstract en minder subtiel.

Stevige rood-, wit-, blauw- en zwartcontrasten in verschillende samenstellingen waren op het brutale af, en ze domineerden vrolijk de catwalk. Voeg daaraan toe: veel duidelijke strepen, vooral in de lengte over broeken (leuke piraterij?).

Ook gingen strepen dwars onder aan over de mouwen bij jasjes, waarmee reizen is af te raden omdat anderen ongetwijfeld menen dat de drager de steward is.

Voor wie zich kapitein wil wanen, bood Gucci ook de kleding, inclusief lauwerkrans-emblemen. Iets meer rock-‘n-roll en wat minder gestylde zeebink zou de show hebben geholpen. Maar per onderdeel (wie koopt er een complete collectie?) was er genoeg aantrekkelijks.

Vooral de Gucci-duffelbags, in formaten van flinke badtas tot grote plunjezak, te dragen over de rug, waren geslaagd.

Overwegend bruin

De Salvatore Ferragamo-collectie met veel bruintinten en bijzondere ceintuurverwerkingen aan jasjes was ook schatplichtig aan de luxe Italiaanse mannenmode uit de jaren tachtig. Er was minder gekeken naar de soepele, stoere Armani, en meer naar de stijlvollere Ferré of Venturi, maar wel degelijk terug in de tijd.

Bij Fendi werd een bijzondere kijk op het oude begrip designerjeans geleverd. Met leer in jeans-optiek -deed Trussardi vroeger ook – en veel casualwear. Dat had sjofel kunnen uitpakken, maar bij Fendi weten ze zelfs fake denim er kostbaar uit te laten zien.

Diesel Black Gold bracht een aangenaam jong beeld waarbij sportswear en traditionele jasjes aantrekkelijk waren gemengd. Maar heel veel zeer smalle, afgezakte broeken, soms met extra veel ritsen, maakten een weinig actuele indruk.

Iets meer accent op volume had geen kwaad gekund voor deze imago-lijn van Diesel. Nu had je toch het gevoel, dat je naar een prima collectie keek, maar wel een van enkele jaren geleden. Toegegeven: juist dat was in Milaan wel erg vaak aan de orde.

Volg John de Greef op Twitter

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.