John de Greef

New York: het winnende optimisme van Michael Kors

Door John de Greef - 11 september 2014

John de Greef blogt vanaf de New York Fashion Week over de collecties voor voorjaar 2015.

Het eind van de New York Fashion Week (NYFW) – ruim acht werkdagen – komt naderbij. De voorlaatste dag was hét moment voor Michael Kors om nog eens aan te tonen dat zijn ongecompliceerde kijk op kleren werkt. Hij kleedt de vrouw praktisch en aantrekkelijk en is daarmee inmiddels miljardair geworden.

Marc Jacobs, die donderdagavond de NYFW afsluit met de grote show van zijn eerste lijn, toonde met de presentatie van zijn tweede lijn opvallend veel lef. Er is sprake van dat hij Kors achterna gaat en zijn merk naar de beurs brengt.

En om de aandelen te laten stijgen, moet een label zich onderscheiden. Een lesje modieuze handelskennis dat Hugo Boss momenteel beter begrijpt dan Diesel, getuige hun recente vrouwenmodeshows.

Keuriger en kleuriger, maar…?

De show van Diesel Black Gold draaide, in weerwil van de merknaam, aanvankelijk vooral om zwart en zilver. Veel zwart leer met kleine en grotere sierspijkers, niet bepaald een trouvaille. De show vergulde ook niet de hoge status van Diesel.

Maar het oogde allemaal wat meer vriendelijk sensueel dan de gebruikelijke harde sexy stijl waarop Diesel Black Gold de laatste tijd een standaard-abonnement had voor de vrouwencollectie. Zelfs gilets verkort tot net onder de borsten straalden bijna iets beschaafd uit. Zeker naast nette streepjasjes in rood-zwart.

Naarmate de show vorderde, werd het keuriger en kleuriger. Er zaten beslist lichte, bijna brave wijde rokjes bij waarin je kunt kennismaken met je aanstaande schoonouders, als je een meisje bent.

Maar als je aanstaande familieleden onverwacht veel verstand van mode en merkwaarde hebben, zullen ze beamen dat Diesel Black Gold meer uitgesproken en verfrissend design op de catwalk mag brengen als smaakmaker voor het hele Diesel jeanslabel.

Het lef van Marc Jacobs

Marc by Marc Jacobs werd als tweede lijn van hoofdontwerper – voorheen ook verantwoordelijk voor de Louis Vuitton-mode – jarenlang stiefmoederlijk behandeld en zat vaak vol verjongde, maar soms ook behoorlijk stoffige traditionele stukken voor jeugdige mannen en vrouwen.

Gek genoeg trok Jacobs, juist op het moment dat hij zich geheel kon concentreren op de mode die zijn eigen naam draagt en waarmee hij grote toekomstplannen heeft, twee Britse meiden aan voor deze tweede lijn: Katie Hillier en Luella Bartley.

Zij ontwierpen na een geslaagde wintercollectie nu ook de Marc by Marc Jacobs-mode voor zomer 2015. Alleen voor vrouwen – jonge vrouwen zo te zien. En dat deden ze met aanstekelijk bravoure zoals goede, brutale studenten hun afstudeercollectie tonen: erop of eronder. Het was erop!

Ze deden het met veel glanzende, gladde stoffen (en bubbeltjesplastic en zwarte latex-armen en -benen) die evenals de anoraks en parka’s wel sterk deden denken aan een uitbundige regenkledingcollectie met militaire accenten voor een modieus leger.

Maar wat een heerlijke hoeveelheid aan vrolijke vormvondsten en variaties op klassieke kleren gingen er onder het geluid van zowel Weense wals- als de nieuwe en harde popmuziek over de runway.

Veel prachtige en leuke bustiers (soms een vergroeiing van verkort T-shirt en bikinitopje boven een blote buik) en grappige asymmetrie (plissé-lappen aan een heup).

Marc by Marc Jacobs heeft beslist een eigen gezicht, zeg maar smoel gekregen door het lef van Marc Jacobs om met jong en aanvallend talent aan de haal te gaan.

Michael Kors is een optimist

Sinds de recente, zeer succesvolle beursgang van zijn modemerk mag Michael Kors zich miljardair noemen. Maar deze Dahhhhling van Wallstreet blijft benaderbaar en vriendelijk. En, gezien zijn forse buik, overduidelijk een zenuwen-gedreven eter én werker die liever zijn uren aan de mode dan aan een personal trainer kwijt is.

Op sympathieke wijze geeft hij de dag voor zijn modeshow een persoonlijke preview. Vol met oneliners als: ‘Niemand klapt meer aan het eind van een show, iedereen fotografeert. Maar ik weet nog de tijd dat er tijdens de show werd geklapt.’ Of: ‘Ik kan geen strakke jurk met een sleep meer zien op de rode loper!’

Aan de hand van enkele outfits en accessoires lichtte hij met plezier zijn drijfveren toe: ‘Ik ben een optimist en blij dat ik in deze wereld vol vreselijke zaken als ebola en ISIS nog iets leuks mag toevoegen. Voorjaarsmode en lente staan voor mij voor hergeboorte en vernieuwing. Dat bracht me op de jaren vijftig. Niet om letterlijk te kopiëren, maar als de tijd vol optimisme en vernieuwingsdrang.’

De show toonde de volgende dag inderdaad een moderne kijk op klassiekers van zestig jaar geleden. Met veel lichte tinten naast zonnig geel en diepblauw. Met veel verfijnde bloemetjes en wat onverwachte combinaties van sportief en chic.

En vooral met een goed gevoel voor mooi én praktisch. Zelfs in feestjurken zaten handige diepe zakken. Volgens Kors omdat niemand meer een moment zonder telefoon kan.

Boss op hoog niveau

9/11 is en blijft een beladen datum en valt (net als toen de brute aanslag in 2001) altijd in de New York Fashion Week. Enigszins eigenaardig, maar ook wel weer goed om op 10 september pal naast Ground Zero op de 55ste verdieping (of was het de 54ste? Hoe dan ook was het heel hoog) een modeshow bij te wonen.

De show was de tweede Boss-vrouwencollectie ontworpen door Jason Wu, beroemd geworden door de eerste presidentiële baljurk van Michelle Obama.

De vrouwenmode van Hugo Boss was vrij strikt van vorm grafisch versierd, volwassen, modern, maar ook ontzettend verfijnd. De perfecte uitvoering grensde aan de kunst van haute couture met subtiel, dubbele lagen voile en veel geborduurde kraaltjes. Rijke verwerkingen en effecten die toch niet ostentatief weelderig overkwamen. Hoogst waarschijnlijk voor het merendeel te kostbaar om de doorsnee Boss-shop te halen, maar als statement voor dit merk dat nu eindelijk zijn vrouwenmode eens professioneel en op hoog niveau profileert voortreffelijk gedaan.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.