John de Greef

Zomermode in Milaan: aandacht trekken doe je soms met een jurk!

Door John de Greef - 22 september 2014

Mode-redacteur John de Greef blogt vanuit Milaan, waar verschillende merken hun voorjaarscollectie voor 2015 presenteren.

Dat een geslaagde modeshows de generator is die het talent van een ontwerper echt de kracht geeft om mondiaal op te vallen, is tijdens de tweede helft van de Milaan Fashion-week bewezen.

Soms met flink veel bombarie. En gelukkig ook met uitgesproken collecties met veel pak-achtige combinaties (rok of broek met top of jasje), maar ook met opvallende jurken.

Fenomeen

Philipp Plein staat op mijn lijstje om eens een flink artikel in Elsevier aan te wijden. De man, een 36-jarige gesjeesde, Duitse rechtenstudent, is een fenomeen.

Hij heeft in korte tijd een imperium gebouwd met super populaire spektakelshows en dure kleren, die zich niet echt opvallend onderscheiden van andere zogenoemde extroverte merken. Veel glitter, doodskoppen en kapotte en vale, dus extra dure jeans in de winkel.

In de show voor zomer 2015 motorjacks, jaren vijftig-petticoat-rokken en rechte, vloerlange schitterjaponnen. En alles liefst in alle regenboogkleuren en beslist goed uitgevoerd. Maar eigenlijk niet echt nieuw of verrassend.

Maar ja, dan de show. Heel veel, werkelijk gigantisch veel publiek binnen en ook afwachtend buiten. Daarbij een live orkest verstopt in enorme grot waarop koraalrif- en andere spectaculaire onderzeebeelden werden geprojecteerd.

Plus een zwembad vol piepschuimbolletjes die plakten aan de spieren van twee mooie mannen, louter ter decoratie van het moeizaam te betreden entree. Zo waren ook de meisjes in witte jurkjes bij de finale slechts voorde sier. Op hen vond een holografische projectie plaats vond. Eigenlijk was het geheel een grote projectie en een grote show.

Armani in het zand

Voordat Giorgio Armani in zijn standaard sobere zwarte broek en marine T-shirt het applaus in ontvangst kwam nemen, ging er een glinsterende gesluierde verschijning in vele lage transparante, zandkleurige voile over de Armani-catwalk.

Een modieuze en zonnige fata morgana die vooral de rijkdom van de collectie, getiteld Sabbia (zand) onderstreepte.

Zandschakeringen in schaduw en zonlicht, maar ook vulkanisch zwart en vloedlijnblauwtinten en allerlei golvende motieven en wuivende, dunne stoffen werden door meneer Armani gebruikt voor een enorme collectie vol sierlijke kleren.

Met soms gewaagde vormvondsten zoals doorkijkbroeken onder een rok of jurk of een ‘wapperend gordijn’-achtige extra laag aan de buste. Armani wordt het experimenteren niet moe.

Lichaam

Bij Tod’s (luxe schoenen- en tassen merk met steeds meer modehuisambities)werd er een tijdelijke binnentuin gecreëerd met elegante bankjes en gesnoeide heggen en tonnen fijn grind. Over de tuinpaden gingen modellen in elegant leer. Gestanst, gesneden, gelaserd en versierd. Allemaal erg knap. Maar ja, leer blijft een moeilijk en opvallend materiaal dat snel een overdadige en erg aanwezige indruk maakt.

En zelfs de soepelste kwaliteiten voegen zich niet altijd even makkelijk naar het lichaam. Ter compensatie waren er ook katoenen hemdjurken en representatieve pakken. Alles chique vormgegeven, inclusief veel opvallende Tod’s-sieraden, Tod’s-tassen en Tod’s-schoenen, die waarschijnlijk eerder over de toonbank zullen gaan dan de Tod’s-kleren, hoe sophisticated en luxe ook.

Dwangbuis

Marni heeft een geheel eigen stijl die zich steeds extravaganter en avant-gardistisch aftekent. De show startte met forse dwangbuis-interpretaties in wit beddenlakenkatoen en naturel linnen. Het volumineuze karakter van de kleding was -ondanks wat blote middenriffen – erg fors.

Soms leken de modellen ten onder te gaan in het brede textiel. Maar naar mate de show vorderde kwam er meer kleur, extra grote bloembladdessins, grote golvende lijnen en grafische effecten. Meer dan genoeg afleiding om het wat sekte-achtige begin met habijt-jurken te vergeten.

Forse sandalen bleven standaard er bij horen.

Glazen catwalk

Donatella Versace heeft de creatieve en nogal uitgesproken erfenis van haar broer vaak goed behandeld, maar ook geregeld te sterk naar de rand van te ordinaire Barbie-seks of te veel rock-&-roll geduwd.

Op de glazen runway overtuigde ze nu met haar geheel eigen sensuele Versace-stijl (zelfs de hakken boden doorkijk) met veel sierlijke effecten. De stoffen en vormen gaven nog flink wat bloot, maar kleefden niet zo sterk meer aan het lichaam. En de versieringen waren of typische Versace-elementen als meanderlijnen en Medusa-hoofden of sterke grafische accenten.

Olé!

Het was te verwachten, na de zomermodeshow voor mannen met volop toreadors, riepen Dolce & Gabbana nog ene keer Olé! Er gingen nu dames als romantische Carmens over de rode catwalk voor volgend voorjaar.

De Spanjaarden hebben ooit Sicilië (het eiland dat altijd inspiratie biedt aan D&G) overheerst. Dus werden de noppenjurken en de weelderig arabeskmotieven en luxe kanten van Spaanse herkomst gemengd met kleurige festivalmotieven uit Siciliaanse bron. Veel warmbloedige schoonheid en schitterende kitsch werden gemengd, zoals we dat al jaren zien bij deze ontwerpers

Frivoler

Rodolfo Paglialunga is nu de ontwerper van Jil Sander. De echte Jil heeft haar eigen modehuis voor de zoveelste keer verlaten. De ‘Nieuwe Jil’ was erg trouw aan de oude, ingetogen Jil Sander-stijl. Misschien wel iets te, want zelfs de originele Jil was de laatste seizoenen stukken frivoler. En Raf Simons had ook al aangetoond dat er flink valt te variëren voor huize Jil Sander.

Met schooluniform-interpretaties, polo-shirtjes en (broek) rokken die kunstig onder en rond de heupen waren geconstrueerd gaf Paglialunga zijn visitekaartje af als serieus ontwerper. Maar het had allemaal wel wat vrolijker mogen uitpakken. Maar wie weet over een halfjaar. Het was in ieder geval gen valse start.

Schittering

Tomas Maier, de ontwerper van Bottega Veneta, keek een beetje terug naar ballerinameisjes in hun wikkelvestjes uit de jaren vijftig. Hij startte de show met casual sportkleren, maar begaf zich al snel op het terrein waarop hij uitblinkt.

Luxe en schittering zo te combineren met soberheid, dat er een unieke schoonheid ontstaat. Zelfs als hij transparante stoflagen (mesh) uit de sportwereld toepast, weet hij dat zo sophisticated te doen en zo verrassend dat er jurkjes en jurken ontstaan die nieuw en klassiek tegelijk zijn.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.