John de Greef

Louis Vuitton legt het accent op de kunst van kleren verkopen

Door John de Greef - 02 oktober 2014

n het nieuwe spectaculaire, zilveren slagschip waarin Fondation Louis Vuitton vanaf deze maand kunst toont, presenteerde Nicolas Ghesquière zijn tweede draagbare collectie voor het luxe Louis Vuitton.

De Nederlandse Iris van Herpen koos een niet minder passende locatie voor haar eigenzinnige, maar dit maal soepele mode: Centre Pompidou.

Stoffig en sleets

Het altijd fascinerende Centre Pompidou in Parijs met al zijn zichtbare constructies en speelse, kleurige buizen uit 1977 is gerenoveerd rond de millenniumwisseling.

Maar het maakt nu alweer een stoffige en sleetse indruk. Futurisme dient duidelijk goed onderhouden te worden voor de toekomst. Hetzelfde geldt ook zeker voor modelabels.

Balkons

Maar als locatie voor een show van Iris van Herpen, buiten op de balkons met uitzicht over westelijk Parijs, was het culture Pompidou voortreffelijk gekozen.

Ook omdat het futurisme van Iris van Herpen, ditmaal geïnspireerd op magnetische krachtenvelden, ondanks alle nieuwe technieken en verrassende verwerkingen, sterk gebonden is aan de oude wetten van de mode. Een jurk moet op een jurk lijken. Toekomst en traditie ontmoeten elkaar altijd weer in de mode. Dus ook bij Iris van Herpen.

In beweging

Wel ‘onze’ Iris (nationaal talent van hoog niveau omhelzen we immers graag)kent nu echt het historische jargon van de mode en modeshows.

En ze weet wat ze wil voor de komende tijd. Met die twee factoren wist ze een werkelijk prima vertaling te geven van haar unieke couture-opvattingen voor haar uitgesproken confectie-collectie zomer 2015.

Bevroren

Naast haar kenmerkende sculpturale, glanzende elementen wist ze dit keer de creaties ook een vloeiende kwaliteit mee te geven.

Overtuigde haar werk vaak subliem in stilstand, maar was het in beweging of aan de achterzijde soms minder sterk, nu was de jonge ontwerpster erin geslaagd om juist haar jurken in beweging en aan alle kanten extra schoonheid te geven. Ook doordat het geheel veel soepeler was uitgevoerd.

Dat gold zelfs voor de meer ‘bevroren’ ontwerpen zoals een jurkje, dat van ijs gemaakt leek, en een ander zwart jurkje dat geheel omgeven scheen door een kristallen sculptuur. Door het lopen over de balkons reflecteerde het wisselende buitenlicht fascinerend in deze ontwerpen.

Bij ambassadeur

Voor Avelon,het merk van de eveneens Nederlandse ontwerper Erik Frenken, was het de eerste maal dat het zich presenteerde met een show in Parijs.

Net als zijn oude werkgever Viktor & Rolf was Erik Frenken de gast van onze ambassadeur in diens residentie. Nou eigenlijk vóór de ambassadeurswoning, want de show werd gegeven in het voorhof. Met een bewust natgemaakte kinderkopjescatwalk en wat zegende spetters uit de hemel als een onbedoeld extraatje.

Het was een charmante, historische locatie die niet echt paste bij het meer moderne Avelon, maar wel een pracht gelegenheid voor een show bood. En die kans werd door Avelon nog niet optimaal benut. De speciale showpieces (inderdaad ‘voor de show’)gaven Erik Frenken de mogelijkheid om uit de ban van de goed verkopende Avelon-confectie-ontwerper te schieten. Dat werkte halfslachtig.

Gesneden slang

Een fors gedrapeerde wijnrode slangenleren top of een te volumineuze broek in datzelfde moeilijke materiaal, maar dan geheel in reepjes opengesneden als een kinderlampion, maakten niet een echt overwogen, evenwichtige of modieuze indruk. Evenals de te overduidelijke tribale inspiratie op sommige kledingstukken.

Juist het meer commerciële en ingetogen deel van de Avelon-collectie stak prettig in elkaar. Het wordt de kunst om dat niet alleen goed te verkopen, maar ook beter te presenteren in de toekomst. Maar, zo’n eerste internationale show is daartoe zeker een leuke opstap.

Zilveren slagschip

Voordat kunst- en ook zeker architectuurkijkers eerdaags massaal afreizen naar le Jardin d’Acclimatation (metro: Les Sablons) voor het imposante zilveren slagschip dat Frank Gehry bouwde voor de Fondation Louis Vuitton, mocht de mode incrowd er op de ochtend van 1 oktober al even in.

Voor een uitgebalanceerde, verzorgde show van de tweede collectie van Nicolas Ghesquière voor Louis Vuitton. De officiële opening van de Louis Vuitton-kunstcollectie en het fotogenieke gebouw is later deze maand.

Bewezen experiment

Met zijn tweede collectie gaf de Franse Ghesquière een duidelijke boodschap af. Geen experimenten meer die de straat nooit direct zullen bereiken voor Louis Vuitton, zoals hij ze voeger wel voor huize Balenciaga toonde. En ook niet meer de zeer wisselende aanpak van zijn voorganger bij Louis Vuitton, de Amerikaanse ontwerper Marc Jacobs.

Bij Louis Vuitton draaide het nu om een consistent beeld van kleren, bereikbaar voor de gefortuneerden, vol draagbare en reeds lang bewezen, dus geslaagde experimenten. Wat niet wil zeggen dat de nieuwe samenstelling van materialen niet bijzonder knap was gevonden.

Spektakel

De Louis Vuitton-collectie bracht geen spektakelstukken voor de show. Wel een afwisselend beeld binnen een slank silhouet. Met frivole, soms romantische jurkjes, opgebouwd uit de meest diverse materialen, vaak ontleend aan active sportswear. Een was een bijzondere blend van sport en feminiene stijl. Met ook simpele jeans en blazertjes.  Alle, evenals de jurkjes (soms in een kleurige patchwork met leer)wel voor smalle dametjes.

Alles bijeen kleren die moeiteloos overtuigden.  Daarbij hoorde ook zeker de serie van slankgesneden pakjes in gedessineerd en doorgestikt fluweel. En dat alles natuurlijk verkrijgbaar met een speelse Louis Vuitton-tas. Voordat de Louis Vuitton-confectie echt groot zal zijn, dient de Louis Vuitton-tas onverminderd populair te blijven.

Laatste collectie

Geen dramatisch afscheid of iets van emotie bij de laatste collectie die Christophe Lemaire toonde voor huize Hermès. Ook nog de laatste modeshow van een lange modeweek Parijs.

Lemaire was nauwelijks vier jaar in dienst bij Hermès en gaf nu al zijn congé om zich te focussen op zijn eigen collecties. Misschien komt het drama nog als het daarmee fout loopt.

Bij Hermès kwam de Franse ontwerper juist goed op gang. Na een start waarin hij te sterk naar de beginjaren tachtig lonkte, leek hij te ontdekken dat de meest luxueuze materialen een strenge stijlmeester nodig hebben zonder fratsen. Bij Hermès draait het om verstilde elegantie van het hoogste niveau. Daar werd nu voor zomer 2015 menig fraai, maar eigenlijk onopvallend staaltje van getoond.

Zand en zon

Voor de show was er geel zand gestrooid, werd er een zon geprojecteerd en ging er ook een saffraangele creatie langs met bedoeïenen-allure. Maar de waarde van Hermès school juist in ieder afzonderlijk kledingstuk, zonder al te duidelijke woestijn-chic of Berber-inspiratie. Ten overvloede waren er ook nog nautische knopen als dessin.

Een wit japonnetje in sierlijk ajourmotief, rechte, ruime jurken van sjaals, en ampele jasjes met riant gedrapeerde sjaalkragen overtuigden door hun bestudeerde eenvoud.Daar werd Lemaire de laatste seizoenen juist zo goed in.

Het is te hopen dat zijn opvolgster Nadège Vanhee-Cybulski (voorheen werkzaam bij Céline en The Row)doorgaat bij Hermès waar Lemaire nu stopt.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.