John de Greef

Michael Kors gooit dag en nacht door elkaar

Door John de Greef - 19 februari 2015

Michael Kors zegt te gruwelen van al die te blote en te sexy avondjurken. Hij ziet liever daagse kleding feestelijker en mode voor op de rode loper juist meer ingetogen. Met zijn collectie voor najaar 2015 bewees hij zijn standpunt voortreffelijk.

Opulent restraint…Glamorous simplicity‘ (eigen woorden van Michael Kors) en nog veel meer sterke tegenstellingen zoals dag versus nacht en romantisch versus streng kleermakerswerk wist de ontwerper samen te brengen in zijn collectie.

En echt ingetogen of sober werd het niet en daarmee werd zijn werk sterk verwant aan dat van Dries Van Noten die al jaren sierlijke elementen als borduurwerk en veren voor de dag én de avond promoot. Zo toonde Kors een wat hijzelf  ‘pyjama’ noemde, maar dat was dan wel een nooit-in-slapen-sierpak, zwaar van decoratief zilverwerk allover.

Gelukkig maar, want Kors is toch op zijn best als hij de vrouw praktisch, maar vooral hoogst attractief, sophistcated en in de meest luxueuze materialen mag kleden.

Maar zijn poging om avondmode er minder dramatisch uit te laten zien en zijn kleren voor de dag juist wat feestelijker tekende zich overtuigend af. De sfeer van de collectie was wat nostalgisch Engels dankzij het stijlicoon dat Kors koos: de Hertogin van Windsor die de Britse koning ooit kaapte.

Michael Kors vertelde de dag voor de show tijdens een preview dat hij een modeshow met alleen maar mannen er wat onnatuurlijk uit vindt zien. Hij ziet zijn man graag als een verloofde van de vrouw die hij op de catwalk brengt.

Zo’n vijftal van die ‘verloofdes’ liepen mee en lieten zien dat Kors ook in mannenkleding uitstekend traditie en mode weet te combineren tot een aantrekkelijk klassiek geheel.

Dualisme bij Diesel

Diesel Black Gold-collecties gingen vaak gebukt onder een te moedwillig sexy uitstraling. Niets mis met een stevige dosis sensualiteit, maar in het thuisland van Diesel, Italië, betekent dat bij jeansmerken helaas te vaak een ordinaire mix van rock-&-kitsch. Te veel blote huid, zwart leer en een overdosis aan zilveren sierspijkertjes (clous).

Zwart, heel veel zwart, blote benen en clous zaten ook nu in de collectie, maar met een geheel andere en geslaagde uitkomst. Met een geraffineerde mix tussen breder uitgemeten mannelijke aspecten (ruime, klassieke colbertjes, een oversized korte mantel en stevig plat schoeisel) en sierlijke, vrouwelijke elementen (subtiel klokkende rokjes en wufte stukjes kant).

Ingetogen en wat flagrantere effecten, zoals sierspijkertjes en heel veel hang- en sluitwerk waardoor sommige kledingstukken louter uit riemen geconstrueerd leken, wisselden elkaar harmonieus af.

Het dualisme tussen stoer en sexy, overdaad en ingetogen, mannelijk en vrouwelijk bleek een winnend recept voor de Diesel-vrouwenmode. Daarbij waren de ontwerpen opvallend goed uitgevoerd.

Weinig uitgesproken Marc by Marc Jacobs

Enkellange rokken en opgeplakte forse teksten dwars over de gedessineerde kleren als ‘Suffragette‘, ‘Unity‘ en ‘Solidarity‘ deden even vermoeden dat de Marc by Marc Jacobs- collectie, gepresenteerd op sierlijk kunstgras, een les feministische historie zou worden.

Vooral lange rokken met stevige balgzakken voorop geplaatst, deden mooi en ernstig aan. Maar de dubbele bodem bleek ondiep. Alle verdere gedachten bleven haken achter een beslist leuke en jonge confectie-collectie die ook nog grappige bolle rokjes bevatte maar verder weinig uitgesproken was.

De blijkbaar verplichte versierde alpino op het hoofd leverde ook geen bijdrage aan een nieuwe visie. Maar energiek oogde de Marc by Marc Jacobs, ontworpen door het damesduo Katie Hilier en Luells Bartley, wel.

En voor diepere bedoelingen achter mode moeten we wachten tot meester Jacobs donderdagavond de New York Fahion Week afsluit met zijn show.

Boss op hoog niveau

Boss had, evenals vorige keer, weer een locatie gevonden hoog (43ste verdieping) naast Ground Zero met uitzicht op het Vrijheidsbeeld en de ijsbrekers op de ijzige Hudson. Het omringende glas en staal paste bij de industriële inspiratie van ontwerper Jason Wu voor de Boss-vrouwencollectie.

Met veel jassen en jurken en ook tassen en schoenen in grijs vilt. Of in prachtige wol met weefmotieven ontleend aan metalen profielvloeren.

Hier en daar werkte het stuggere vilt niet altijd goed mee en leken allerlei decoratieve inkepingen, platte kleurvlakken evenals sommige  ‘metalen’ maliënkolder-jurken iets te veel op te strikt en nog niet geslaagd modestudenten-werk in een luxe uitvoering.

Maar in de meeste gevallen én in soepelere materialen kreeg de Boss-kleding juist veel raffinement en bleek ontwerper Jason Wu de man om de Boss-confectie tot hoog design-niveau op te trekken.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.