John de Greef

Gucci overtuigt wonderwel met karikaturale romantiek

Door John de Greef - 24 september 2015

Alle Gucci-critici, die het maar moeilijk hebben met de rigoureuze omslag onlangs bij dit Italiaanse modehuis, dat ooit gebouwd leek op lust, luxe en logo’s, krijgen de kans om alsnog te wennen aan de nieuwe speelse stijl vol romantische herinneringen aan de jaren zeventig. De wat gekunstelde Gucci-romantiek blijkt ook goed voor zomer 2016.

De Gucci zomermode 2016 leek een goed geplande en fraai uitgewerkte prolongatie van de jong-meisje-verkleed-in-omakleren-van-veertig-jaar-geleden-wintercollectie, inclusief gehaakte alpino, oversized uilenbril en gebloemde bontjas of te lange plooirok.

Het zijn vooral ouderwetse, soms karikaturale elementen waarmee de nieuwe Gucci-ontwerper Alessandro Michele begin dit jaar een kleine revolutie veroorzaakte. Mede doordat zijn jongetjes op meisjes en zijn meisjes op jongetjes leken. Beiden seksloos in strikbloesjes.

En dat paste zo goed bij het plots overal opduikende genderbenden ( het verwarrende spel tussen mannelijk en vrouwelijk, wat beslist niet altijd het spel tussen man en vrouw oplevert).

Maar alles bijeen bleek het toch een beeld dat als een veenbrand doorslaat in de mode. Ook de nieuwe Fay-show was woensdagmiddag in Milaan plots vol opgewekte jarenzeventigromantiek.

Waar is de zon?

Nu mijn kinderen volwassen zijn krijg ik vaak mijn natuurlijk te veel herhaalde, opvoedende meningen en dictaten uit hun jeugd terug te horen.

‘Proeven wat je drinkt!’ bij te haastig slokken. En mijn bewering dat een dagje-uit nooit mag lijden onder slecht weer wordt nu ook tegen het licht gehouden. Het regent toch immers nooit op je humeur?

Maar dat achter de wolken echt de zon schijnt werd woensdagavond in Milaan pas bij zonsondergang duidelijk. Toen dreven opeens de hevige, loodgrijze regenwolken weg.

Maar ze hadden wel mooi de zomerse sfeer verpest tijdens de Gucci-show woensdagmiddag op een deels overdekt spoorwegemplacement waar de enorme collectie werd gepresenteerd en het vreselijk hoosde en akelig nat was.

Feestelijk

Al die luchtige doorkijkvoiles, uitbundige dessins (ook op de zitplaatsen en op het catwalkcarpet), feestelijke borduursels en vele kleurtjes in geometrische patronen van Gucci konden wel wat zon gebruiken.

Maar ook zonder dat heerlijke licht had de collectie, voor een deel getoond op volwassen hoge hakken en flinke ‘spekkoekplateauzolen’, veel vrolijks en uitbundig.

Page-kopje van Purdy

Veelkleurige plissé in transparante pastels of glinsterend lurex à la Fong Leng, Chanel’eske pakjes afgebiesd met contrastrijk Gucci-band, kuitlange plooirokken, maar ook pagekapsels (denk Purdy of desnoods Mireille Mathieu) en grafische vlechtdessins in kleur deden samen met uitbundig borduurwerk naar de behoorlijk onbezonnen jaren zeventig verlangen.

Een wens die Gucci-ontwerper Alessandro Michele op eigen wijze invult, ook al lijkt de romantiek soms wel wat onecht en te bedacht.

Drukte met dessins

Was het de invloed van Gucci’s paleisrevolutie begin dit jaar? Bij het merk Fay waren de ontwerpers Tommaso Aquilano en Roberto Rimondo van onschuldige schooluniform (voor de huidige winter 2015 toonden zij een te brave schoolmeisjes-collecte) opeens overgeschakeld op de meer swingende jarenzeventigromantiek. En dat stond goed!

Vooral kort en slank (soms ging een luchtig jurkje als een tuniek over een geborduurde broek), jong én nostalgisch, maar ook vol borduur- en kantwerk en drukke én contrastrijke paisley- en bloemdessins was de Fay-mode.

Zo ontworpen dat elk kledingstuk de moeite en de ongetwijfeld flinke aanschafprijs waard leek door alle effecten.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.