John de Greef

Madama Butterfly verdwaalt in het Wonderland van Thom Browne

Door John de Greef - 15 september 2015

Maandag stonden Tommy en Thom op het programma van de New York Fashion Week voor zomer 2016. John de Greef, moderedacteur van Elsevier, raakte in vrolijke vakantiestemming door Tommy Hilfiger en in vervoering bij de vreemde, maar voorbeeldig mooie show van Thom Browne.

Nou vooruit! Een klein woordgrapje met TomTom mag toch wel? Maandag was hét TomTom-moment van de lange New York Fashion Week. De eerste ontwerper die maandag showde heet Tommy. Tommy Hilfiger wel te verstaan. Vooral bekend om zijn sportieve mannenmode.

Maar Tommy (of liever het grote bedrijf dat zijn naam draagt en waarvoor hij vooral het vriendelijke gezicht is) concentreert zich nu op vrouwenmode. De mannen mogen niet meer meelopen. Maar maandagochtend werden ze ook niet gemist bij de grote show. Van gehaakte micro-bikini tot maxi-flaneerjurk straalden een en al modieuze vakantievreugde uit.

Tommy blijkt voor vrouwen de laatste seizoenen steeds eigenzinniger te ontwerpen, zonder afkijken bij anderen. Er waren wel eens shows in het verleden waarbij sommige Hilfiger-ontwerpen vooral voor modekenners ‘Celine!’ of andere concurrerende namen leken te schreeuwen. Nu straalde de collectie van oprechte vrolijkheid.

Tommy Hilfiger ondernam voor zomer 2016 een inspiratiereisje naar Mustique. Of eigenlijk haalde hij het droomeiland plus wat Caraibische sferen en rasta-elementen naar een zonbeschenen pier in New York. In een grauwe hal op die pier werd een lagune nagebouwd met vlonders voor de modellenparade en eilandjes en bootjes in het water waar tijdens de finale enkele bikinimeisjes braaf in stapten.

Alle ingrediënten van de Hilfiger-zomercocktail waren bekend. Van de Basketbaljackjes, de wijde uniformrokjes, de tropische kleurtjes en streepjes, de gehaakte bikini’s en de vele andere gehaakte kleren tot aan de vloerlange flaneer- en strandjurken.

Maar tegelijk waren al die zaken zo verfrissend door en naast elkaar gezet dat het resultaat overrompelend uitbundig, lieflijk en vol vakantieromantiek uitviel. Deze ongecompliceerde show smaakte beslist naar meer.

Ondersteboven bij Thom Browne

Thom Browne, was dus Tom II die aan het eind van maandagmiddag zijn show gaf. In dezelfde kelder waar hij de vorige maal een auditorium annex snijzaal vol beeldschone weduwes liet zien.

Nu stond er het houten frame van een schoolgebouwtje met daarin lessenaars. Daarboven was tegen het plafond een tuin met hekwerk en een gazon met schommel, wip en fiets terechtgekomen. Alles werd gereflecteerd in de vloer van spiegels.

Een ondersteboven decor voor een vreemde versie van Alice in Wonderland.

Alleen bleek Alice een geisha type Madama Butterfly (van de opera) die een affaire had gehad met de maffe hoedenmaker en de rare haas, getuige haar twee vlechten die dwars door haar strohoed naar de hemel reikten. Alle modellen liepen met twee zulke enorme hoorns van haar.

Dat klinkt gek en zo zag het er ook uit. Maar wel leuk gek! De gehele vervreemde setting, de kabuki-make-up, de trippelsandalen en die tergend opstaande haarsprieten brachten de pracht van de Thom Browne-kleren op een eigenaardige manier naar voren.

In grijs, wit en zwart had Browne mantelpakuniformen van een jas en een ruime rok laten maken. Niet zo maar, maar textiele constructies van een groot raffinement met applicaties van Japanse bloesems en landschappen. Meesterwerkjes.

Browne wist met al zijn eigenzinnigheid, waarbij humor zijn visie zelden echt verfrist, mij vroeger zowel te intrigeren als te irriteren. Dat kwam vooral doordat de shows uitdagend waren, maar zijn kleren vaak te idioot om echt gedragen te worden.

Maar de laatste tijd is vooral Thom Browne’s vrouwenmode een collectie van kleren die afzonderlijk echt pronkstukken zijn. Om aan te trekken en te pronken.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.