John de Greef

Nederlandse Iris van Herpen heeft Parijs nu wel veroverd

Door John de Greef - 08 oktober 2015

Woensdag was de laatste dag van de modeweek met de collecties voor zomer 2016 in Parijs. Met als het hoogtepunt de groots opgezette Louis Vuitton-show waarbij stoere motorjacks, science fiction-versieringen en romantische ruches en bloesjes brutaal werden gecombineerd.

Er werd bij Vuitton (waarschijnlijk onbewust) ook geknipoogd maar het werk van de Nederlandse ontwerpster Iris van Herpen, die al eerder veel indruk maakte in Parijs, en met haar show dinsdag bewees echt een speler van formaat te zijn tussen de gevestigde modehuizen.

Het gezegde wil dat grote geesten hetzelfde denken. En Nicolas Ghesquière heeft ruim voldoende bewezen genoeg creatieve gaven te hebben om zijn eigen modebeeld neer te zetten.

Nou ja, eigen. Hij deed het eerst 15 jaar lang voor modehuis Balenciaga (waar zijn opvolger Alexander Wang na drie jaar al weer vervangen is door de underground-avantgardist Demna Gvasalia). En sinds 2014 ontwerpt hij voor Louis Vuitton. Maar zijn eigen naam is wijd bekend.

Voor Louis Vuitton presenteert hij sinds zijn aantreden een jong, slank en speels beeld. Waarbij hij voor zomer 2016 veel science fiction-achtige versieringen aanbracht en met veel gaas-achtige materialen werkten.

In een futuristische stijl liet hij enkele zilveren jurkjes zien met bol rokje. Ze waren sterk verwant aan de niet-textiele constructies waarop Iris van Herpen het patent leek te hebben en waarmee ze haar bekendheid verwierf. Ghesquire slaagde erin om deze ontwerpen met veel souplesse te verwerken en ze ook nog een beetje romantisch te laten ogen.

De Louis Vuitton-collectie was opvallend veelzijdiger dan vorige keren en toonde ook meer de zoektocht naar bijzondere vormen en stoffen- en dessincombinaties. Zaken waarmee Ghesquière ooit al zijn faam als eigenzinnige ontwerper vestigde.

Zelfs in meer commerciële ontwerpen, zoals motorjacks met een deel van de mouw in het bekende Louis Vuitton-damborddessin, tekende zich door de mix van materialen en effecten het vernieuwende duidelijk af.

Romantiek (bijvoorbeeld in de vorm van een boers hippie-bloesje of een zwierige, de buik bloot latend schouder-capeje) werd bij Louis Vuitton nu gepaard aan sportiviteit en aan een bijna jongensachtige rock-attitude. Dat bood – gelukkig – weinig nostalgische referenties. En daar paste het kostbare voornamelijk zwartglanzende hightech-decor, waarmee film- en testbeelden werden vertoond, uitstekend bij.

Nimf en vechtsport

Moncler Gamme Rouge is zoals alle Moncler-collecties stevig verbonden aan winterkou en wintersport. Toch ontwierp Giambattista Valli een zomercollectie. Vol lieflijke romantische jurkjes in het wit met een beetje zilver.

De romantiek ervan werd benadrukt door een catwalk bekleed met wilde bloemetjes en grassen waar de meisjes als nimfjes doorheen mochten dartelen in hun bolle rokjes en slanke lijfjes vol kantwerk.

Zo hier en daar was er ook een sportief randje aangebracht. Blijkbaar geïnspireerd op de schermsport want er werden ook wat maskers uit deze edele vechtsport meegedragen en aan het eind werden de Moncler-meisjes beschermd door een leger jongens in complete schermoutfit.

Schone slaapster

Iris van Herpen ontving haar publiek (waaronder veel vertegenwoordigers van de wereldpers) met een schone slaapster. Dat bleek de Game of Throbes-actrice Gwendoline Christie. Zij bleef de hele show doodstil liggen omgeven door robotarmen die haar net-achtige overjurk zouden vervolmaken, maar dat niet echt leken te doen.

Maakte niet uit, iedereen keek toch vooral naar de met bijzonder veel techniek uitgevoerde en zeer afwisselende ontwerpen op de catwalk.Dat waren ontwerpen met origami-vouwsels, kanten en flexibele stelsels van kristallen die ook benen bekleedden en tegelijk bloot gaven.

Alles getoond op onnodig hoge schoenen die de modellen onwerkelijk lang en sommige kledingstukken wat onnodig sloom maakten. Maar ach, het draait om het tonen van een nieuwe werkelijkheid bij Iris van Herpen en daar werkten die al te hoge hakken zeker aan mee.

Nieuw was vooral het superdunne zilvermateriaal, ogenschijnlijk bijna vloeibaar, en ingekerfd als een vorm van kant dat soms flexibel rond het lichaam bewoog of er langs leek te druipen als een visnet.

Hoewel de confectie van Iris beslist minder  imposant is dan haar exclusieve couture, maakte ze er op het internationale publiek alweer een goede indruk mee. Ze heeft Parijs nu echt veroverd.

Nieuwkomer

In de mooie residentie van de Nederlandse ambassadeur mocht nieuwkomer David Laport (1986) als jong Nederlands talent zich presenteren. Dat deed deze relatieve nieuwkomer vooral met net-stof dat soms net iets te weerbarstig leek voor het plooien en draperen tot eigenwijze jurkjes.

Maar met zowel de constructie van zijn ontwerpen als de keuze voor het grove kantgaas bewees Laport wel heel goed aan te voelen wat er nu in de nieuwste mode speelt.

Dus graag volgende keer weer zo’n show van David Laport, maar dan met meer vakpubliek, liefst internationaal. Dat kan hem beslist verder helpen dan de lieve oude dames uit de ambassade-kringen die nu de eerste rij bevolkten.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.