‘Redders aan de wal’ onmisbaar voor KNRM

Al 194 jaar steunt een grote schare donateurs de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM). Dankzij genereuze giften en nalatenschappen varen snelle reddingboten over zee en kunnen vrijwilligers professioneel worden opgeleid.

Jaarlijks voert de KNRM zo’n 2.100 reddingsacties uit op de Nederlandse wateren. Er staan 1.300 vrijwilligers 24 uur per dag klaar om mensen uit de problemen te helpen. Maar minstens zo belangrijk zijn de ‘Redders aan de wal’, ofwel de donateurs. De KNRM draait immers volledig op vrijwillige bijdragen.

Wie goed doet…

Bijna alle KNRM-boten dragen namen van gevers of een overleden dierbare. Achter die namen schuilen prachtige verhalen, die zijn opgetekend in het boek Wie goed doet… Waarom heten reddingboten zoals ze heten? Het boek, dat kosteloos en vrijblijvend te bestellen is, vertelt over de beweegredenen van geldschenkers en over de mogelijkheden om de KNRM te steunen.

 

Bestellen kan via www.knrm.nl/boek of door te bellen naar 0255 -54 84 54.

Gelukkig kan de organisatie rekenen op zo’n 96.000 donateurs. De betrokkenheid is groot. Niet zelden steunen geldgevers de organisatie hun leven lang, en zelfs daarna door de organisatie op te nemen in het testament. Dat deed bijvoorbeeld Tineke Denekamp-Willems. Het overlijden van zijn oudtante maakte veel indruk op de toen nog jonge Paul Willems (43). Ze liet haar vermogen na aan de KNRM en had Kees Willems, de vader van Paul, aangewezen als executeur. ‘Hij zal aanvankelijk zijn bedenkingen hebben gehad’, vertelt Paul Willems. ‘Zoveel geld naar een botenclub? Hij was een kunstliefhebber, dat vond hij een veel logischer bestemming.’ Hij veranderde echter snel van mening. De nalatenschap was ingewikkeld en Willems senior raakte onder de indruk van de zuivere en zorgvuldige manier van afwikkeling door de KNRM.

‘De dag waarop reddingboot Christien – vernoemd naar mijn oudtante – werd gedoopt, was heel bijzonder. De familie  mocht meevaren en de redders in IJmuiden waren blij met hun nieuwe vaartuig.’ Het enthousiasme voor de KNRM sprong over op de volgende generatie. De ouders van Paul Willems waren zo gesteld geraakt op de KNRM dat ook zij hun vermogen wilden nalaten aan de Redding Maatschappij. ‘Mijn vader zag wel iets in een boothuis, maar mijn moeder koos voor een opleidingsfonds. Haar argument was dat je nooit genoeg kunt investeren in mensen.’ Sinds 1998 wordt een deel van de opleidingen van de vrijwilligers bekostigd uit het Opleidingsfonds Willems-Hendrix.

Omdat zijn ouders niet meer leven, wordt Paul Willems nu zelf op de hoogte gehouden over het fonds. Telkens met een persoonlijke brief van de directeur. ‘Ik begrijp nu waarom deze benadering destijds zo’n indruk maakte op mijn vader. De warmte van het persoonlijke contact, de trots van de vrijwilliger en de heroïek van het werk: het is een onbeschrijflijk mooie combinatie.’

Boothuis op naam

De KNRM koestert zijn ‘Redders aan de wal’. Bij giften of nalatenschappen houdt de organisatie rekening met de wensen van de schenker. Er zijn veel mogelijkheden. Een schenking kan lokaal worden besteed aan één van de 45 reddingstations – aan overlevingspakken of helmen bijvoorbeeld. Er kan ook gekozen worden voor de oprichting van een fonds op naam waaraan de schenker zelf een doel verbindt. Mensen die de KNRM een groot geldbedrag gunnen, laten vaak een reddingboot of boothuis bouwen. De schenker mag de naam van de boot bepalen en wordt nauw betrokken bij het bouwproces en de doop.

Wie zich verdiept in de naamgeving van de reddingboten, leert veel over de
geschiedenis van de KNRM. Neem het schip Zeemanshoop van reddingstation Breskens. Deze boot werd in de jaren negentig geschonken door broer en zus Belinfante – beide van Joodse komaf. Ze hadden een uitdrukkelijke wens: het schip moest Zeemanshoop heten. Aan die naam kleefden herinneringen. Op één van de reddingboten, de Zeemanshoop geheten, vluchtten op 14 mei 1940 de Belinfantes samen met veertig andere vluchtelingen vanuit Scheveningen naar het veilige Engeland. Met hun gift bliezen de Belinfantes de naam Zeemanshoop een nieuw, naoorlogs leven in.

Honderdjarig bedrijfsfeest

De meeste reddingboten zijn gefinancierd door particulieren, maar de KNRM-vloot dankt ook enkele vaartuigen aan genereuze bedrijven. In 2010 vierde Koninklijke Boskalis Westminster zijn eeuwfeest. Het internationale baggerbedrijf greep deze mijlpaal aan om de KNRM een reddingboot te schenken. De keuze was helder: net als Boskalis speelt de dienstverlening van de KNRM zich af op zee. Bovendien zijn beide organisaties afhankelijk van technisch, geavanceerd materieel.

Het team van KNRM-reddingstation Dordrecht poseert op de KBW1910, geschonken door Koninklijke Boskalis Westminster

Boskalis schonk een snelle, uiterst wendbare boot uit de zogenaamde Nikolaasklasse: de KBW1910. De letters staan voor Koninklijke Boskalis Westminster, het jaartal verwijst naar het geboortejaar van de onderneming. De reddingboot kwam te liggen op reddingstation Dordrecht. Leuke bijkomstigheid voor de medewerkers van Boskalis: tijdens de jaarlijkse familiedag van het bedrijf mogen zij het werk van de KNRM van dichtbij meemaken.

Bedrijven hoeven niet altijd diep in de buidel te tasten voor sponsoring. Zo werd de reddingboot Palace Noordwijk gebouwd met de opbrengst van het Reddersgala in 2005, waaraan 27 ondernemingen bijdroegen. De naam verwijst naar het hotel waar de KNRM haar eerste benefietgala organiseerde.

TerZake is een bijlage van Media Lab en valt buiten de verantwoordelijkheid van de redactie van Elsevier Weekblad. De thematiek komt tot stand op basis van wensen van adverteerders en de artikelen worden door onafhankelijke journalisten gemaakt.

‘ Bij werven nalatenschap is voorzichtigheid geboden’

Goede doelen hebben steeds meer oog voor ouderen die een organisatie willen opnemen in hun testament, zegt Arjen van Ketel. Hij is specialist in de werving van nalatenschappen. Ouderen die kinderloos zijn gebleven willen dat hun erfenis goed terechtkomt en zoeken een mooie bestemming. Arjen van Ketel (61), auteur van het Handboek Nalatenschappen, brengt ieder … Continued

Lees verder

Hoe uw vermogen generaties lang meegaat

Met de juiste strategie kunnen niet één, maar meer generaties na u profiteren van uw nalatenschap. Schenk bijvoorbeeld aan uw kleinkinderen, of richt een familiefonds op dat uw kinderen leert met geld om te gaan. Wat u ook doet: laat uw partner niet met te weinig geld achter. De beroemde Amerikaanse familie Rockefeller denkt op … Continued

Lees verder

Een hoogsteigen cultuurfonds

Met een fonds op naam wordt een nalatenschap een blijvende bron van goeds. Het Prins Bernhard Cultuurfonds telt al ruim 450 van dit soort persoonlijke fondsen, voor cultuur, natuur óf wetenschap. Marceline Loudon, adviseur mecenaat, licht de mogelijkheden toe. Wie nalaat aan het Prins Bernhard Cultuurfonds, doet dat meestal uit innerlijke overtuiging, weet Marceline Loudon … Continued

Lees verder

‘Medische vooruitgang danken we ook aan nalatenschappen’

Jaarlijks laten ongeveer 180 tot 200 mensen na aan de Nierstichting. Veel van deze donateurs hebben een intrinsieke motivatie om dat te doen: vooral omdat ze in hun directe omgeving hebben gezien hoe ingrijpend nierfalen is. Cindy Letschert (37) is bij de Nierstichting verantwoordelijk voor de contacten met potentiële nalaters. Zij hoort uit de eerste … Continued

Lees verder

Kleine organisatie, grote impact

Geen grote administratieve afdeling, noch marketingcampagnes om nieuwe donateurs te werven. En toch weten ook veel kleine goede doelen hun hoofd prima boven water te houden. Hoe doen ze dat? Het is niet veel goede doelen gelukt om zo groot in het nieuws te komen als Favela Painting, een stichting die samen met de lokale … Continued

Lees verder