‘Zorgen voor mensen zit ons in het bloed’

De Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij zit diep in het hart van veel donateurs. Een toenemend aantal neemt dit goede doel ook op in het testament of vraagt de organisatie zelfs de hele nalatenschap af te wikkelen. ‘Wij kunnen alles regelen, zorgen voor mensen zit ons in het bloed,’ zegt KNRM-executeur Cees Prins.

Zo’n tweeduizend keer per jaar vaart de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM) uit om een actie op zee uit te voeren. Sinds 1824 helpt de KNRM drenkelingen en schepen in nood in de Nederlandse wateren. Een vertrouwd beeld voor veel Nederlanders die de kust aandoen.

Minder bekend is dat de redders van de KNRM allemaal vrijwilliger zijn; de organisatie ontvangt geen overheidssubsidie, maar draait volledig op giften. De donateurs – de KNRM noemt ze liever ‘redders aan de wal’ – worden gekoesterd. ‘Zij maken de reddingsacties mede mogelijk en zijn dus even belangrijk als de redders die uitvaren om hulp te bieden,’ benadrukt Cees Prins (58), executeur bij de KNRM. ‘Met velen van hen hebben we een nauwe band.’

Kapitaalintensief

Veel donateurs schenken niet alleen bij leven, maar nemen de KNRM ook op in hun testament. ‘Als we dit weten, stemmen we de bestemming van het geld samen met de donateur zo goed mogelijk op zijn wensen af. ‘We hebben veel bestedingsmogelijkheden,’ weet Prins. De Redding Maatschappij draaiende houden is kapitaalintensief, vorig jaar gaf de KNRM ruim 2 miljoen euro uit aan reparatie en onderhoud voor de 45 reddingsstations. ‘Veel mensen hebben al een band met een lokaal reddingsstation dat ze kennen en steunen. Een gift kan bijvoorbeeld gebruikt worden voor overlevingspakken of helmen voor de bemanning van een reddingboot. Ook aan opleidingen voor de vrijwillige redders dragen mensen graag bij.’

Bij het bespreken van de nalatenschap ontstaat niet zelden de wens om al te starten met schenken

Grote schenkingen en nalatenschappen maken zelfs de bouw van een reddingboot mogelijk. De schenker bepaalt de naam van de boot en wordt nauw betrokken bij het bouwproces en de doop van de boot. Prins: ‘Vrijwel alle reddingboten dragen een naam die een relatie heeft met de schenker van de boot. Vaak de naam van een dierbare.’

Intense gesprekken

Voor een toenemend aantal donateurs neemt de KNRM ook de afwikkeling van de nalatenschap op zich, zegt Prins. ‘We kregen steeds vaker de vraag of we de hele nalatenschap van mensen konden regelen. Vaak door het ontbreken van familie. Of juist omdat mensen die taak niet toevertrouwen aan familie.’ Al zeventien jaar voeren Prins en zijn collega Cora Bartels het executeurschap uit. Een executeur regelt alles rond de uitvaart en afwikkeling van de nalatenschap.

‘Om die taak goed uit te voeren, spreken wij vooraf uitvoerig met de erflaters. Onder meer over de uitvaartwensen, zegt Prins. ‘Wil iemand worden begraven of gecremeerd? Wil iemand de as uitgestrooid hebben op zee?’ Ook worden speciale wensen over de boedel vastgelegd, zoals een schilderij of sieraad dat aan een familielid moet worden afgegeven. De inboedel van een woning wordt kort na het overlijden professioneel getaxeerd, waarna zo veel mogelijk onderdelen worden ingebracht op gespecialiseerde veilingen.’

Persoonlijk memorandum

Alle wensen leggen de executeurs vast in een persoonlijk memorandum, dat in de kluis bij de KNRM wordt bewaard. Donateurs krijgen een pasje waarop is vermeld dat de KNRM executeur is. Het is van groot belang dat een executeur zo snel mogelijk na een overlijden wordt geïnformeerd.

Prins: ‘We zijn 24 uur per dag bereikbaar, zodat we na een overlijden gelijk kunnen handelen. Wij zijn er om de wensen van de donateur uit te voeren. Je wil bijvoorbeeld niet dat een verre neef de tijd krijgt om met een reservesleutel naar binnen te gaan en schilderijen van de muur te halen. Wij komen direct, maken een inventarisatie van de boedel en laten nieuwe sloten plaatsen. Ook informeren wij de buren over wie we zijn en wat we gaan doen. Dat schept duidelijkheid en voorkomt ruzie.’

Met de warme hand

Prins merkt dat bij het bespreken van de nalatenschap niet zelden de wens ontstaat om al te starten met schenken. Bijvoorbeeld binnen een zogenaamd fonds op naam, een fonds dat door de KNRM wordt beheerd, met een specifiek bestedingsdoel en een door de schenker te bepalen naam. Giften worden hierin opgenomen en, later, de nalatenschap. Hij merkt dat schenken bij leven — met de warme hand — mensen aanspreekt. ‘Dat is niet voor niets; het is bijzonder om te weten dat de redders uitvaren met een helm of een reddingboot waaraan jij hebt bijgedragen.’

 

TerZake is een bijlage van Media Lab en valt buiten de verantwoordelijkheid van de redactie van Elsevier Weekblad. De thematiek komt tot stand op basis van wensen van adverteerders en de artikelen worden door onafhankelijke journalisten gemaakt.

De erfenis als groots gebaar

Grote kans dat u weleens geld doneert. Bijna 1 procent van het bruto binnenlands product, opgeteld 5,7 miljard euro, wordt door Nederlanders jaarlijks weggegeven. Steeds vaker gaat dat doneren via het testament. Een op de vijfentwintig Nederlanders neemt een charitatieve instelling in zijn wilsbeschikking op. Omdat dat aandeel groeit, portretteert TerZake vijf nalaters, die uitleggen … Continued

Lees verder

Nalaten volgens plan

Bij afwezigheid van een testament bepaalt de wet waar uw bezittingen na uw overlijden terechtkomen. Het vermogen, de boedel en een eventueel eigen bedrijf. Maar sluit dat wel aan bij uw wensen? Met de juiste strategie bepaalt u zelf wat er met uw nalatenschap gebeurt. Als u zelf niet regelt hoe uw nalatenschap moet worden … Continued

Lees verder

Cultureel erfgoed

Waar cultuur ooit onder aan het lijstje met goede doelen bungelde, is het geven om cultureel leven nu sterk in opmars. Het Prins Bernhard Cultuurfonds is blij met deze ontwikkeling. ‘Cultuur draagt bij aan de maatschappij.’ Door de bezuinigingen van het afgelopen decennium, die met name de culturele sector hard hebben getroffen, beseffen mensen dat … Continued

Lees verder

Stimulans voor goede doelen

Met het predicaat ‘Erkend Goed Doel’ is voor de maatschappij in één oogopslag duidelijk dat een goed doel aan strenge kwaliteitseisen voldoet. In Nederland zijn nu meer dan vijfhonderd erkende goede doelen en staat ruim tachtig procent van het geefgeld aan maatschappelijke doelen onder toezicht van het CBF. Sinds 1997 kunnen fondsenwervende organisaties zich laten … Continued

Lees verder

Tips van kenners

Het kan een flinke duit schelen als erflaters nadenken hoe zij de belastingdienst minimaal laten meeprofiteren van de erfenis. Bij de berekening van erfbelasting over onroerend goed is de WOZwaarde — minus de hypotheekschuld — het uitgangspunt. Bij een erfenis hebben kinderen dit jaar en vrijstelling van 20.209 euro. Tot een bedrag van 122.269 euro … Continued

Lees verder

Hoe houden we het huis in de familie

Een huis op Texel, een boerderij in Zeeland of een villa aan het water. Veel families koesteren de wens om het ouderlijk huis of de vakantiewoning te behouden voor de volgende generatie. Hoe laat je onroerend goed verstandig na? Als kind bracht Egbert van Veldhuizen (74) fijne vakanties door op het familielandgoed Adderhorst, in het … Continued

Lees verder

Hulp van deur tot deur

Er gaat wereldwijd veel geld om in ontwikkelingssamenwerking. Maar hoe werken hulporganisaties nu lokaal? Renske Feikema ging met Mensen met een Missie op reis om Boliviaanse projecten te bezoeken. Doneren brengt onzekerheid met zich mee. Van misstanden duizenden kilometers verderop is soms moeilijk een voorstelling te maken. Daarbij komt de vraag of gedoneerd geld wel … Continued

Lees verder

‘Onderwijs is de grootste gift die je kunt nalaten’

De erfenis is allang niet meer voorbehouden aan familie en goede doelen. Steeds meer mensen laten een deel van hun vermogen na aan universiteiten. ‘Je biedt kansen voor een nieuwe generatie.’ Het is 1889 als de Universiteit van Amsterdam (UvA) een nieuwe aula wil bouwen. In hun zoektocht naar geld stuitten de bestuurders op meneer … Continued

Lees verder

Een wereld van verschil

Ontwikkelingsorganisatie Simavi werkt sinds 1925 aan basisvoorzieningen in ontwikkelingslanden: schoon water, toiletten, zeep en maandverband. Dat resulteert in verbetering van veel levens, vooral die van meisjes en vrouwen. Grace is 14 en woont in een dorpje in Tanzania. Ze deed het goed op school. Tot een half jaar geleden. Toen werd ze voor het eerst … Continued

Lees verder